P6042464
(રણ મહીં ખીલ્યો છું…..                    ….નુબ્રા વેલી, લદાખ, જુન-૨૦૧૩)

*

સહુ મિત્રોને દિવાળીની શુભકામનાઓ તથા નૂતન વર્ષની હાર્દિક વધાઈ….

*

સ્હેજ ખરડાયો છું એ તકલીફ છે ?
ખૂબ પંકાયો છું એ તકલીફ છે.

રણ મહીં ખીલ્યો છું એ તકલીફ છે,
સાવ વણમાંગ્યો છું એ તકલીફ છે.

હું કશું સમજ્યો નથી એવું નથી,
હું બધું સમજ્યો છું એ તકલીફ છે.

તેં ગુમાવ્યાની છે તકલીફ કે પછી,
હું બધું પામ્યો છું એ તકલીફ છે ?

ધર્મ તારો, કર્મ એનું, તે છતાં
હું જ શસ્ત્રાયો છું એ તકલીફ છે.

રાત્રે તારામાં ભળું છું, ના ગમ્યું ?
તારો પડછાયો છું એ તકલીફ છે ?

યાદ ખર્ચી ખર્ચીને જીવવા જતાં
હું જ ખર્ચાયો છું એ તકલીફ છે.

- વિવેક મનહર ટેલર
(૨૪-૦૮-૨૦૧૪)

*

IMG_1131
(ખારપાટ…..                           ….ભાવનગર હાઇ-વે, એપ્રિલ, ૨૦૧૪)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(હું જોઉં છું કે….                                  ….ઉભરાટ, ૨૫-૦૮-૨૦૧૩)

*

હું જોઉં છું કે હું છું એકલો સફરમાં હવે
અને હવે મને તારા વિચાર આવે છે,
વિચારું છું, શું સફરમાં હજી તું સાથે છે ?
હતું જે કાલ, હજી આજમાં શેં મ્હાલે છે ?
વીતી ગયેલ શું સાચે કોઈ વિતાવે છે?

હું જોઉં છું કે હું છું એકલો સફરમાં હવે
મુકાબલો છે હવે મારો, બસ સમય સાથે,
વિતાવું છું કે વીતું છું હું કાળના હાથે ?
સવારે શું થશે, ના જાણ્યું જાનકીનાથે,
સફર કે હું, પડ્યું છે કોણ જો, કોના માથે ?

હું જોઉં છું કે હું છું એકલો સફરમાં હવે
જવાનું ક્યાં છે ગતાગમ નથી મને કોઈ,
ચરણ નથી, નથી રસ્તા, દિશા કને કોઈ,
સફરમાં છું કે નથી એય ક્યાં છે યાદ હવે ?
છતાંય ઇચ્છું છું, છું ક્યાં, કહે તને કોઈ.

હું જોઉં છું કે હું છું એકલો સફરમાં હવે
હવે એ જોવાનું કે શું કશું ભૂલાયું છે ?
બધું જ લીધું છે કે લીધું છે એ ધાર્યું છે ?
સ્મરણ શું ખાણી-પીણીથી વધુ સવાયું છે ?
ત્યજી શકાયું નથી, શું એ પ્રાણવાયુ છે ?

હું જોઉં છું કે હું છું એકલો સફરમાં હવે
હું ચાલ-ચાલ કરું તોય કેમ આવું બને ?
ફરી ફરીને બસ, આવે છે એ જ માર્ગ, અને
હું ત્યાંને ત્યાં જ મળી જાઉં છું ઊભેલો મને,
વધી શકાશે નહીં, ક્યાંય શું ત્યજીને તને ?

હું જોઉં છું, શું છું હું એકલો સફરમાં હવે ?

- વિવેક મનહર ટેલર
(૨૮-૦૮-૨૦૧૪)

*

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(એકલો….                                      ….અંદમાન, નવેમ્બર, ૨૦૧૩)

leaf by Vivek Tailor
(પાંદડાની હસ્તરેખાઓ….                                  ….એટલાન્ટા, ૨૦૦૯)

*

૧.
જિંદગીભરના શ્વાસ
ખર્ચી નાંખીને પણ
ચપટીક વિશ્વાસ
ખરીદી શકાતો નથી.

૨.
વિશ્વાસમાંથી
શ્વાસ ખરી પડે
એને
આપણે નિઃશ્વાસ કહીએ છીએ.

૩.

ફેફસાં હવાને નહીં,
એક માથું
એક છાતી
એક આખા જણને
શ્વાસમાં ભરે
એ વિશ્વાસ.

૪.
એ જ બીજ
જમીનમાંથી માથું ઊંચકી શકે છે
જેને
પાંખ ફૂટ્યાનો વિશ્વાસ છે.

૫.

વિશ્વાસ લથડે છે
ત્યારે
સંબંધને ફ્રેક્ચર થાય છે
અને
ભલભલા POP એને સાંધી નથી શક્તા.

૬.

સ્મરણોના ઓરડામાં
ફરી ફરીને હું આવ્યા કરું છું,
એનું કારણ
તારા માટેનો પ્રેમ નહીં,
તારા પરનો વિશ્વાસ છે.

૭.

સાચવીને મૂકાયેલા
પીપળાના પાનને
ચોપડીના પાનાં
પારદર્શક બનાવી દે છે
કેમકે એને વિશ્વાસ છે
કે
આ પાનની અંદરની ચોપડી વધુ ઇન્ટરેસ્ટિંગ છે.

૮.
સવારે
એક ચોપડીના પાનાં વચ્ચે
થોડો વિશ્વાસ મૂકીને હું ગયો હતો,
સાંજે આવીને જોયું તો
આખું વૃક્ષ.

- વિવેક મનહર ટેલર
(૦૬-૦૮-૨૦૧૪)

*

tree by Vivek Tailor
(આકાર….                          …ગ્રાન્ડ કેન્યન, ૨૦૧૧)

horse by Vivek Tailor
(શતસહસ્ત્ર ઘોડલાં…..                                   ….દુબઈ, નવે. ૨૦૧૨)

*

તેં ના પાડી જ કઈ રીતે ?
ભ્રૂકુટિ ચડી ગઈ.
શતસહસ્ત્ર ઘોડલાંઓ
પાછલા પગે ઊભા થઈને
દિશાઓને ધમરોળી દેતા ઝનૂનથી આગળ વધે
એમ
વિકરાળ મોજાં જેવો હું
સાતમા આકાશની ઊંચાઈએ ઊછાળું છું મારી જાતને
ને
ભફાંગ કરતોકને ફંગોળું છું તારા ‘ના’ના પથરા પર,
તારા અસ્તિત્વને ચૂર-ચૂર કરી ડૂબાડી દેવા…

..
.
ફીણ-ફીણ
લીરે-લીરા
ચીરે-ચીરા
મીણ-મીણ…

- વિવેક મનહર ટેલર
(૨૧-૦૭-૨૦૧૪)

*

andaman by Vivek Tailor

(સૌમ્ય સૌંદર્ય….                                     ….અંદમાન, નવે. ૨૦૧૩)

trees by Vivek Tailor
(મારી સામે હું…..         …સાન્તા ક્રુઝ, કેલિફોર્નિઆ, ૨૦૧૧)

*

નથી અરીસો સામે તો પણ મારી સામે હું,
આ તે શો જાદુ ?!

હાથ મિલાવી બોલ્યો, “પ્યારે ! તું મને ‘હું’ ગણ,
શાને થઈ ગ્યો સ્તબ્ધ ? મટકાવી તો લે પાંપણ !”
- હું શું બોલું ? હવા-હવા થઈ ગઈ મારી સમજણ,
મારી સાથે કેવી રીતે બાંધું હું સગપણ ?
આજ અચાનક ‘હું’ મને ખુદ થઈ ગયો રૂ-બ-રૂ.
આ તે શો જાદુ ?!

ભૂલી પડેલી સમજણ અંતે આવી ફરી મુકામે-
મૃગજળમાં તરનારા ક્યાંથી કિનારાને પામે ?
ચૂકી જવાયેલ તકના ખાલી રસ્તાઓની સામે,
હું મને જડ્યો છું મારા પોતાના સરનામે.
જાત સુધીની જાતરા થઈ ગઈ, આખી દુનિયા છૂ !
આ તે શો જાદુ ?!

- વિવેક મનહર ટેલર
(૩૧/૦૭ – ૨૩/૦૮/૨૦૧૪)

*

jelly fish by Vivek Tailor
(નથી અરીસો સામે તો પણ….                              ….શિકાગો, ૨૦૧૧)

sanam

*

પાનખર
ન અડે, ન નડે
એવી
ચાળીસ વસંતોનું ફેસિઅલ
ચહેરા પર લગાવીને તું બેઠી છે
ને,
ગુસ્તાખી માફ !
ઓટ વગરના દરિયા જેવો ઉન્માદ
મારી નસોના કિનારાઓમાં બંધાઈ રહેવાની ના પાડે છે.
સૂર્ય હવે બારીમાંથી અંદર આવવાની બદતમીઝી કરતો નથી.
રહી રહીને હવે એ સમજી ગયો છે
કે
તારા હોઠ પરનું ઝાકળ સૂકવી શકે
એવું કોઈ કિરણ
એની કને છે જ નહીં.
તારા રૂંવાઓનો ધોધમાર વરસાદ
મારી તપ્ત જમીન પર
અનરાધાર
પડતો રહે છે, પડતો રહે છે, પડતો જ રહે છે…
ને લોક સમજે છે
કે
મારા ચહેરા પર રઈશીની ચમક આવી છે !

- વિવેક મનહર ટેલર
(૦૫-૦૯-૨૦૧૪)

*

hatheLi ma lakhayeli maraN ni ghaat khoTi chhe

Vai by Vivek Tailor

Vai by Vivek Tailor

*

આઠમી સપ્ટેમ્બર… મારી જિંદગીનો સહુથી મહત્વનો માઇલસ્ટૉન… વૈશાલીની વર્ષગાંઠ… મારા કાવ્યસર્જનના કારણે એ મારા પ્રેમમાં પડી અને વચ્ચે પંદર-પંદર વર્ષ સુધી શીતનિદ્રા ભોગવ્યા પછી એણે જ પુનઃ કાવ્યસર્જન સાથે મારું અનુસંધાન સાધી આપ્યું… મારા ઘરને, મારા સંસારને ચોકોરથી સાચવી લઈને એણે સતત મને મોકળાશ આપી છે અને એ જ મોકળાશના કારણે હું આજે જ્યાં છું, ત્યાં છું !

મારી એક-એક કવિતા, એક-એક શબ્દ, એક-એક શ્વાસ એના આજીવન ઋણી હતા, છે અને રહેશે…

જન્મદિવસની અઢળક મબલખ શુભકામનાઓ,

વહાલી વૈશાલી

*

champakaran

Vai by Vivek Tailor

Vai by Vivek Tailor

Vai by Vivek Tailor

Vai by Vivek

lotus by Vivek Tailor
(ત્રીજું લોચન….                                          …શબરીધામ, ૨૦૦૯)

*

દૂર તો કેવા સદીઓ દૂર ને પાસ તો કેવા ભીંસોભીંસ,
આ કેવી પ્રીત ને કેવી રીસ !

એક નવી કોઈ ટ્રેન જ્યાં આવી, આપણી વચ્ચે ફાટક બંધ,
એક સાંજના ઓળા ઊતરે, પોયણીઓના ત્રાટક બંધ;
એક વીતી ક્ષણ ફરી પ્રવેશતાં અધવચ્ચેથી નાટક બંધ,
પણ ‘બંધ’ સ્કંધ પર બે જ ઘડી પણ વધુ રહે તો નીકળે ચીસ.
આ કેવી પ્રીત ને કેવી રીસ !

કેમ માંડવું સંબંધોમાં તડકા ને છાયાનું ગણિત ?
સાથમાં જુદા, જુદા:સાથે એવી થઈ જીવનની રીત;
ક્યારેક એક જ ઇંટ નડે, ક્યારેક નડે ન આખી ભીંત,
આમ ને આમ જ વીસ ગયાં, શું આમ ને આમ જ જાશે ત્રીસ ?
આ કેવી પ્રીત ને કેવી રીસ !

- વિવેક મનહર ટેલર
(૨૫-૦૭-૨૦૧૪)

 *

shades by Vivek Tailor
(ધૂપ-છાંવ….                                                 …અંદમાન, ૨૦૧૩)

road by Vivek Tailor
(માઇલોના માઇલ મારી અંદર….   …નામેરી, આસામ, ૨૦૧૦)

*

આપણે મળ્યાં ત્યારથી,
તેં કહ્યું,
તું મને માપ્યા કરે છે
માપ્યા કરે છે
માપ્યા જ કરે છે.
શું શું માપ્યું કહે તો…
મારી અંદર કેટલા રસ્તાઓ છે એ ?
કે એક એક રસ્તામાં કેટલી સદીઓ પથરાયેલી છે એ ?
એક એક સદીમાંથી કેટલી નદી પસાર થાય છે એ ?
એક એક નદીમાં થઈને કેટલા માઇલો રેલાતા રહે છે એ ?
એક એક માઇલમાં કેટલા સગપણ વેરાયાં છે એ ?
એક એક સગપણમાં કેટલી ક્ષણો શ્વાસ લે છે એ ?
એક એક ક્ષણમાં હું કેટલો ઢોળાયો છું એ ?
બોલ તો…
પણ શું તને ખબર પડી
કે
તારી માપવાની વ્યસ્તતા દરમિયાન
આપણી જિંદગીના હાથમાંથી કેટલાક ટુકડા
રેતીની જેમ ગરી પડ્યા…
ગરી ગયેલી એ રેતીને
ઊલટાવીને
ફરી હાથમાં લાવી શકાય
એવી કોઈ રેતશીશી
માપતી વખતે તને મારામાં જડી હતી ?

- વિવેક મનહર ટેલર
(૧૧-૦૮-૨૦૧૪)

*

sand by Vivek Tailor
(રેત પર લખ્યું છે તારું નામ….                     …નામેરી, આસામ, ૨૦૧૦)

pahalgam by Vivek Tailor
(એક જ વાદળ…                                …પહલગામ, કાશ્મીર, ૨૦૧૪)

*

આખો દિવસ મસ્ત વીતી જાય, મેસેજ એવો એક કરી દઉં ?
મેસેજ એક જ શાને, વહાલી ! આખી મારી જાત ધરી દઉં…

એક જ વાદળ વરસે તો પણ બોલો, કેટકેટલું વરસે ?
એક જ સપનું ફરી ફરીને, કહો, કેટલા રંગ પાથરશે ?
લાખ ભલે હો વહાલી તો પણ કેવળ એક ઇચ્છાની તરસે
બોલ આ જીવતરમાં તું કેટલા દિવસો, કેટલી રાતો ગણશે ?
તું બોલે તો લખ લખ દરિયા રંગ-રંગના ફરી ફરી દઉં.
મેસેજ એક જ શાને, વહાલી ! આખી મારી જાત ધરી દઉં…

દરવાજાની જેમ જ આજે મારી અંદર ખૂલી દીવાલો,
બારે મેઘની જેમ જ ખાંગા થઈ વરસે છે કૈંક સવાલો;
કેટલાં સ્વપ્નાંઓનો ચૂરો, કેટલી ઇચ્છા તણો મલાદો-
ખભે ઉપાડી તું જીવી છે ? વાત કરું શું ? વાત જવા દો…
મોડો મોડો હા, સમજ્યો છું તો શીદ હજીયે જરી જરી દઉં !
મેસેજ એક જ શાને, વહાલી ! આખી મારી જાત ધરી દઉં…

- વિવેક મનહર ટેલર
(૧૦-૦૩-૧૨/૨૪-૦૬/૩૧-૦૭-૧૪)

*

Betaab wadi by Vivek Tailor
(બોલ તો વહાલી…                           ….બેતાબ વેલી, કાશ્મીર, ૨૦૧૪)

« Older entries