September 2007

(પંખીના ટહુકાનું તોરણ બાંધે છે કોઈ….                  …નળસરોવર, જાન્યુ-૨૦૦૭)
(લીલો પતંગો ~ Little Green Bee-eater ~ Merops Orientalis)

.

ભીતરના કલશોરને, સહિયર ! કયા પિંજરે વાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.

ચક્-ચક્, ચીં-ચીં, કૂ-કૂ, કા-કા
ખળખળ વહે રગોમાં;
ડાળ-પાંદડા તાર-થાંભલા
શ્વાસોના સરનામા.
કલરવના વાવેતર રૂદિયે, શું રાખું, શું ચાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.

ડામરની પરશુ,
ઈંટની કરવતનો રંજાડ;
રૂંવા કાઢે કોઈ હાથથી
એમ કપાયા ઝાડ.
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.

-વિવેક મનહર ટેલર
(૧૨-૦૮-૨૦૦૭)

(પાનખર પણ વૃક્ષને પરણે કદીક…      …રણથંભોરના કિલ્લામાં, ૦૩-૧૨-૨૦૦૬)

આડી ફૂટી જો એક ડાળી તો એમાં શાને મૂળિયાંના પગ થયાં ભારી?
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

લઈને એકાંત મારું બેસી રહું છું હું,
તારા ભાગે છે ઈંતેજારી;
ફાંસ મને વાગી તો વાગી ને તારા આખા
જીવતરથી દદડે છે લાલી,
ભારીખમ્મ મૌનના ટૌકાથી ભરવા મથું વૃક્ષોની એક-એક બારી,
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

એકાદા દાખલામાં ભૂલ પડી એટલામાં
ફાટી ગ્યાં જીવતરનાં પાનાં;
આંખે રોપ્યાં’તા સાથે રહેવાના ચશ્માં,
તો યે ઊગ્યા છે સપનાંઓ ઝાંખા…
લાગે છે નંબર જ કાઢવામાં આપણાથી ભૂલ થઈ ગઈ કોઈ ભારી,
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

મનના ને મતના જે ફર્ક પડે એને હું
ખંતથી લઉં છું રોજ વાઢી;
અણિયાળી તોય રોજ ઊગી આવે છે કેમ
આ તે વેદના છે કે મારી દાઢી?
ભવભવની વાત ક્યાંથી માંડું જ્યાં હોય ભારી એક જ ભવની આ ભાગીદારી?
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

-વિવેક મનહર ટેલર
(૨૬-૦૩-૨૦૦૭ - ૧૫-૦૯-૨૦૦૭)

નેટથી પ્રિન્ટનો જે માર્ગ મેં હંમેશા નજર સમક્ષ રાખ્યો હતો, એ માર્ગ પર આજે ફરીથી એક કદમ આગળ વધતા આનંદ થાય એ સ્વાભાવિક છે… અને મારા શ્વાસ અને શબ્દોના કદમ-બ-કદમ સાક્ષી એવા આપ સૌને સાથે રાખ્યા વિના આગળ વધવાનું ય શક્ય નથી એટલે આ ગુલાલ થોડો-થોડો આપ સૌના માથે પણ… શુભેચ્છા પાઠવનાર સૌ મિત્રોનો પહેલેથી જ આભાર માની લઉં…

(”કવિતા”- ઑગસ્ટ-સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૭….         …. તંત્રી: શ્રી સુરેશ દલાલ)
(આ રચના આપ અગાઉ અહીં માણી ચૂક્યા છો)

* * * * * * * * * * * *

(”ઓપિનિયન”- ઑગસ્ટ, ૨૦૦૭….          …. તંત્રી: શ્રી વિપુલ કલ્યાણી)
(લંડનથી પ્રગટ થતું ગરવું ગુજરાતી માસિક)
(આ રચના આપ અગાઉ અહીં વાંચી ચૂક્યા છો)

(મોસમ વરસાદની…..                ….સ્વયમ્, જુન-૨૦૦૬)

ચાલ ને ભેરુ ન્હાવાને, વરસાદની મોસમ છે,
ધરતી સાથે વાદળના સંવાદની મોસમ છે.

છરાવાળી તારી હોડી,
મારી સીધી-સાદી;
કોની હોડી આગળ જાશે,
ચાલીએ છાતી કાઢી,
તીખ્ખા-મીઠ્ઠા ઝઘડા ને ફરિયાદની મોસમ છે.
ચાલ ને ભેરુ ન્હાવાને, વરસાદની મોસમ છે.

પાણીમાં છબછબિયાં કરીએ,
ડ્રાઉં-ડ્રાઉં મેઢક સાથે;
સૂરજનું કિરણ લઈ ચાલો
મેઘધનુની વાટે,
ઊના-ઊના ઘેબરિયા પરસાદની મોસમ છે.
ચાલ ને ભેરુ ન્હાવાને, વરસાદની મોસમ છે.

-વિવેક મનહર ટેલર

(પ્રાણ પણ નથી…..                             …..”કુમાર” ઑગસ્ટ,૨૦૦૭)

કુમારના પૃષ્ઠ પર પોતાની કવિતા જોવાનું સપનું કયો કવિ ન જુએ? બંધ આંખે અહર્નિશ જોયેલું આ સપનું આજે ખુલ્લી આંખે સાચું પડ્યું છે ત્યારે તમને ન બતાવું તો શીદ ગમે?