(એક પગ…એક દિશા…એક નૃત્ય…     …ભરતપુર, 04-12-2006)

તુજમાં હું સરથી પગ સુધી રમમાણ પણ નથી,
ઊંડે ગયો છું કેટલે એ જાણ પણ નથી.

આવી ઊભો છું યુ્દ્ધમાં વિશ્વાસ લઈને ફક્ત,
બખ્તર નથી શરીરે, શિરસ્ત્રાણ પણ નથી.

મળતાંની સાથે માર્ગ તેં બદલ્યો, મને તો એમ –
સઘળું પતી ગયું, હવે ખેંચાણ પણ નથી.

જ્યાં મૂક્યું સર ખભે કે ગ્રહી વાત દિલની લે,
સગપણમાં ક્યાંય એટલું ઊંડાણ પણ નથી.

હો લાખ પ્યારું પણ યદિ છોડો ન હાથથી,
તો વીંધે લક્ષ્ય એવું કોઈ બાણ પણ નથી.

શ્વાસે વણીને શબ્દ રચી સાદડી છ ફૂટ,
તૂટ્યો જો તાર શબ્દનો તો પ્રાણ પણ નથી.

-વિવેક મનહર ટેલર

બુધવારની સાંજની જૂની ગઝલનો વાયદો… મત્લો થોડો મઠાર્યો છે.  બાકીના અશઆરમાં ક્યાંક એક તો ક્યાંક વધુ શબ્દો બદલ્યા છે, ઉમેર્યા છે. એક શેર સમૂળગો રદ્દ કર્યો છે. અને જે બન્યું છે, તે છે આ.  ગમશે?