(એકલવીર…. … Red-rumped Swallow, Achalgadh, Abu, July 2026)

હું યુગયુગોથી છું શાંત સાવ જ, સતત ભીતર તો શું ખળભળે છે?
મળે જો જળમાં તો ઠીક આ તો બરફની વચ્ચે વમળ મળે છે.

કયો ગુનો છે? સજા છે શેની? આ દિલ શા કારણથી ટળવળે છે?
સજાય કેવી અજબ છે આ કે હૃદયને એથી જ કળ વળે છે.

તમે નજર ફેરવી એ પળમાં, પ્રબળ મનોરથ સકળ ચળે છે.
આ મારું હૈયું પળોમાં એવી, હો આંખ છો ને સજળ, બળે છે!

ગઝલ પધારી કઈ દિશાથી ને શી રીતે એ સકળ કળે છે,
રહસ્ય લાધ્યું, જે પળ એ લાગ્યું, સમજજો તમને એ પળ છળે છે.

મેં કોરા કાગળનું પેટ ચીરી, કરી નજર જ્યાં જરાક ભીતર,
ન કલ્પી હો એ તમામ ઇચ્છા ફૂટી નીકળવાને સળવળે છે.

કહાણી સૌ સગપણોની એક જ- બધું સરસ છે શરૂ શરૂમાં,
પછીથી એમાં જરાક શંકા, અહમ, અપેક્ષા, કે છળ ભળે છે.

નવાઈ! માનવ હજી ન સમજ્યો, ફળે તો કેવળ ફળે છે હાથ જ,
ન કોઈ રેખા, ન કોઈ કિસ્મત; ન કંકુ, ચોખા, શ્રીફળ ફળે છે.

– વિવેક મનહર ટેલર
(૨૩-૦૪-૨૦૨૬)

(થોડું વિટામીન ડી લઉં કે?…. … રેડ વેન્ટેડ બુલબુલ, અચલગઢ, આબુ, જુલાઈ ૨૦૨૬)