![]()
(પ્રેમરસ પાને તું….. ….ચૈલ, હિ.પ્ર., નવે.-૨૦૦૭)
*
પાંપણ જ્યાં સુધી મટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત,
સપનાંને કોઈ પટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
સૂરજ જરા જો અસ્ત થયો, આગિયા ઊગ્યા,
અંધારું અહીં ફટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત. **
ટહુકો તમે મૂકી શકો તો મૂકી જુઓ, પણ
આ ડાળ વધુ બટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
પડછાયા જીવનમાં કદી લાંબા, કદી ટૂંકા…
અજવાસથી એ છટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
છેડીને ગઝલ અટકી ન જા, રાત ભલે જાય,
આ વાત હવે અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવું પડે હરદમ,
જીવું ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
-વિવેક મનહર ટેલર
(૦૯-૦૪-૨૦૦૮)
છંદ વિધાન : ગાગાલ | લગાગાલ | લગાગાલ | લગાગા
(** = આ શેર હાલ પૂરતો આ ગઝલમાંથી રદ કર્યો છે. કાફિયા-દોષ તરફ ધ્યાન દોરવા બદલ શ્રી અનિલ પરીખનો આભાર. ગઝલમાંથી રદ કરવા છતાં આ શેર પોસ્ટ પરથી હાલ એટલા માટે દૂર કરતો નથી કે વાચકોને ખ્યાલ રહે કે માણસ માત્ર ભૂલને પાત્ર)
37 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/226/trackback/
June 14, 2008 at 12:14 pm
Niraj
ટહુકો તમે મૂકી શકો તો મૂકી જુઓ, પણ
આ ડાળ વધુ બટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
સુંદર ગઝલ.. મત્લા અને મક્તાનો શેર પણ ખૂબ ગમ્યા..
June 14, 2008 at 3:57 pm
પંચમ શુક્લ
ફરી એક તાજગીપૂર્ણ ગઝલ.
સુદીર્ઘ રદીફ અને કાફિયા તરત ધ્યાન ખેંચે છે.
આ સરસ ગઝલના અઘરા છંદમાં છૂટ્ટાહાથે છલકતી છૂટ પ્રત્યેક શેરને રસ-તરબોળ કરીને જાણે પોતાનું પ્રયોજન સ્વયમ સિદ્ધ કરે છે.
June 14, 2008 at 7:09 pm
pragnaju
મઝાની ગઝલ
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવું પડે હરદમ,
જીવું ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
વાહ્…મનમા ગુંજન
ઓ દોસ્ત, વહેતા જીવનની આ કોણ સિતાર સુણાવે છે?
આ બેઠો છે ક્યાં બજવૈયો? કૈં સૂર નથી કૈં સાજ નથી.
પડછાયા દુઃખોના કદી લાંબા, કદી ટૂંકા…
અજવાસથી એ છટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
સરસ…યાદ આવી
જીરવી શકાશે પૂર્ણ ઉપેક્ષાનો ભાવ દોસ્ત;
પણ જીરવી ના શકાશે અધૂરો લગાવ દોસ્ત.
છેડીને ગઝલ અટકી ન જા, રાત ભલે જાય,
આ વાત હવે અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
સુંદર શેર…યાદઆવી આ પમ્ક્તીઓ
ખાઈ પીને ન્હાઈને કવિતા નથી બનતી, એ દોસ્ત! …
શબ્દોમાં હું એમ પ્રવેશ્યો, જેમ આગમાં ..
June 15, 2008 at 12:29 am
Ritesh Mehta
વિવેકભાઇ, તમારી ગઝલો એટલી સરસ હોય છે કે જેવી મેં મારી શાળાનાં પાઠ્યપુસ્તકો માં જ વાંચી છે. તમે એક ડોક્ટર હોવા છતાં આટલી સરસ ગઝલ લખો છો… અભિનંદન ..
June 16, 2008 at 8:07 am
સુનીલ શાહ
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવું પડે હરદમ,
જીવું ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
Nice..!
June 16, 2008 at 6:12 pm
Pinki
હરેક શેર ગઝલ જ ગઝલ…….!!
June 16, 2008 at 6:50 pm
ભાવના શુક્લ
સપનાનુ પટકાવુ અને પાપણનુ મટકાવુ…
ઘણુ સરસ કહ્યુ!!!!
June 17, 2008 at 2:03 am
mannvantpatel
જીવુઁ ત્યાઁ સુધેી ,અટકેી શકે ,એમ નથેી,દોસ્ત ! વાહ કવિ !
June 18, 2008 at 5:49 pm
devika dhruva
પાંપણ જ્યાં સુધી મટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત,
સપનાંને કોઈ પટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
સરસ શેર….
June 18, 2008 at 7:43 pm
Chiman Patel "CHAMAN"
મને તો ગમ્યો આ શે૨..
પડછાયા જીવનમાં કદી લાંબા, કદી ટૂંકા…
અજવાસથી એ છટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
June 18, 2008 at 8:24 pm
yagnik
મને તો કવિત બહુજ ગમે…..
June 18, 2008 at 8:25 pm
yagnik
વિવેકભાઇ, તમારી ગઝલો એટલી સરસ હોય છે
June 18, 2008 at 9:00 pm
nilamdoshi
ટહુકો તમે મૂકી શકો તો મૂકી જુઓ, પણ
આ ડાળ વધુ બટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
excellent…congrats..vivekbhai…
June 19, 2008 at 1:29 am
chetu
પાંપણ જ્યાં સુધી મટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત,
સપનાંને કોઈ પટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
ટહુકો તમે મૂકી શકો તો મૂકી જુઓ, પણ
આ ડાળ વધુ બટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત
June 19, 2008 at 1:31 am
chetu
પાંપણ જ્યાં સુધી મટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત,
સપનાંને કોઈ પટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
ટહુકો તમે મૂકી શકો તો મૂકી જુઓ, પણ
આ ડાળ વધુ બટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત ….ખુબ જ સરસ શેર ..
June 19, 2008 at 7:45 am
gopal parekh
મનભાવન ગઝલ
June 19, 2008 at 12:40 pm
jugalkishor
અઘરો ને લંબાણભર્યો છંદ હોવા છતાં એમની આ સીધ્ધી આપણા સૌ માટે શીખવા માટેની તક છે એમ કહું તો પણ એ અલ્પોક્તી જ હશે !
June 19, 2008 at 3:01 pm
Nirlep Bhatt
light but meaningful gazal.
June 19, 2008 at 3:18 pm
kiran pandya
કવિહ્રદય માં થી વહી રહેલ કલ્પના નુ ઝરણુ
June 19, 2008 at 3:21 pm
પાર્થ બારોટ
જય માતાજી જય શ્રી ક્રુષ્ણ…
ખુબ સુન્દર… કવિતા કહિ જાય છે..પોતાના મન ના ભાવો અને લાગણીઓ સરસ રીતે. કોઇ પણ વસ્તુથી ડરવું નહી અને આશા - વિશ્વાશ રાખીને અડગતાથી મેહનત કરતાં રેહવું.
અભિનંદન,
પાર્થ બારોટ.
June 19, 2008 at 4:25 pm
Rajesh Mavadia
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવું પડે હરદમ,
જીવું ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
તમે આમજ્ લખતા રહો
રાજેશ માવાદિયા
June 19, 2008 at 4:43 pm
anil parikh
સૂરજ જરા જો અસ્ત થયો, આગિયા ઊગ્યા,
અંધારું અહીં ફટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
વિવેકભાઈ
તમારા મનમા ફટકી કે ફરકી હતુ?
June 19, 2008 at 5:53 pm
ALPESH BHAKTA
એ નાનો હતો
ત્યારે મમ્મી એને ખોળામાં લઈને
ગાડીમાં આગળ
મારી બાજુની સીટ પર બેસતી.
એ થોડો મોટો થયો
એટલે અમે એને પાછળની સીટ પર
-આખી સીટ તારા એકલાની-
કહી બેસાડતાં હતાં.
પણ થોડો વધુ મોટો થયો
ત્યારે એણે જબરદસ્તીથી
મમ્મીને પાછળ બેસાડવાનું શરૂ કર્યું
અને પોતે આગળ.
કારણ કંઈ નહીં.
આખ્ખી સીટની લાલચ પણ કામ ન કરી શકી.
અમને લાગ્યું
કે એને એ.સી.ની આદત પડી ગઈ છે
અથવા
બાળકને તો આગળ બેસવાનું જ ગમે ને !
એક દિવસ બપોરે
એ અમારા બેની વચ્ચે ઘૂસ્યો,
દબાઈને સૂઈ ગયો
અને મારા ગાલ ખેંચ્યા-
-હું તમને સૌથી વધારે વહાલો છું, સમજ્યા?
-વિવેક મનહર ટેલર
excellant observation..
keep it up..
all other creations are also best…
i always wonder how can you do it.. ( may be only a poet can expain it)
bye
- ALPESH
June 19, 2008 at 7:14 pm
Dr. Dilip Modi
Excellent ghazal…very true…very touchy.
Each & every sher has its own real beauty…
Vivekbhai, keep it up !
& always think smart like this only…
June 19, 2008 at 7:15 pm
bakulesh desai
hi ! got my mail messg ? in my catagory as poet, i happened to find a ghazal titled MAT-BHED to my name… plz check it out.. it’s somebody elses…. not mine….. plz reply. aftr u do proper follow up
June 19, 2008 at 8:17 pm
sujata
ત મા રી સો ય ની જે મ ક લ મ પ ણ ધા ર દા ર ………
અતિઉત્ત્મ્…………
June 19, 2008 at 9:51 pm
chetan framewala
જીવો ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
કવિનું હ્રદય છે…. કેમ અટકે……
જય ગુર્જરી,
ચેતન
June 19, 2008 at 10:36 pm
Dr. Dilip Modi
ખરેખર… બહુ જ મજા આવી…દિલીપ મોદી ( અમેરિકા )
June 19, 2008 at 11:50 pm
Pradip Brahmbhatt
શ્રી વિવેકભાઇ,
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવું પડે હરદમ,
જીવું ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
ખુબ જ સુંદર. તમારી કલમ ઘણું જ સુંદર વાંચન આપી જાય છે.
આભાર સહિત ધન્યવાદ.
હ્યુસ્ટનથી પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટના જય જલારામ.
June 20, 2008 at 12:53 am
indravadan g vyas
વિવેક ભાઈ,
ખુબ સરસ ગઝલ છે,શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ….વાળો શેર બહુ ગમ્યો.
અભિનન્દન.
ઈન્દ્રવદન વ્યાસ
June 20, 2008 at 10:42 am
Pravin Shah
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવું પડે હરદમ,
જીવું ત્યાં સુધી અટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
કવિ નર્મદે જ્યારે સાહિત્યક્ષેત્રે પદાર્પણ કર્યું ત્યારે આજ વિચાર સાથે તેમણે કલમને ખોળે માથું મૂક્યું હતું. જીવનપર્યંત તમારી કલમમાંથી સુંદર ગઝલો વહેતી રહે એજ શુભેચ્છા!
નવોદિત કવિઓને આપનો વિચાર ખૂબ જ પ્રેરણાદાયી બનશે.
ગઝલના બધા જ શેર ખૂબ જ ગમ્યા.
અભિનંદન!
June 20, 2008 at 11:18 am
Vivek Kane 'Sahaj'
Bahot khoob Dr. Well done.
I am mailing a few suggestions in detail to you.
June 20, 2008 at 11:21 am
વિવેક
પ્રિય અનિલભાઈ પરીખ,
આપે જે પારેખ-દૃષ્ટિથી પારખ્યું છે એ સાચું છે. “ફટકી” કાફિયો જ અહીં ખોટો છે એટલે એ આખા શેરને હાલ પૂરતો રદ કરું છું… મારા મનમાં “ફરકી” જ અભિપ્રેત હતું… એના વિશેની ફૂટનોટ ઉપર પોસ્ટ સાથે પણ મૂકી છે…
આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર…
June 20, 2008 at 5:40 pm
ડો.મહેશ રાવલ
ગઝલ તો સારી છે જ પણ - ખબર પડી કે કાફિયા દોષ છે છતાં એ પંક્તિ રહેવા દેવાની ખેલદિલી હજારગણી સારી લાગી - સલામ !
June 20, 2008 at 10:53 pm
Maheshchndra Naik
શબ્દોને ગણ્યા શ્વાસ તો લખવુ પડે હરદમ,
જીવુ ત્ય સુધિ અટકિ શકે એમ નથિ દોસ્ત.
સરસ ગઝલ ડો. વિવેકભાઈ,અભિનન્દન્…………………….
June 20, 2008 at 11:14 pm
GURUDATT
ટહુકો તમે મૂકી શકો તો મૂકી જુઓ, પણ
આ ડાળ વધુ બટકી શકે એમ નથી, દોસ્ત.
….અભિવ્યક્તિ -ખુબ સુંદર..પ્રાસ હોવા ઉપરાંત અર્થ પુર્ણ શેર છે બધાં જ..
July 10, 2008 at 2:58 pm
manish shah
કહેવુ ચ્હે ઘણુ અને કહિ નથિ શ્ક્તો શબ્દો નિ છે દિવાર અને દફ્નાઇ રહ્યો છુ……………….મારો પ્રથમ પ્રયત્ન છે ગુજરાતિ લખવાનો…….. ભુલ થઈ હોય તો માફિ આપ્જો. અતિ સુન્દર બ્લો છે તમારો. આભાર્.
મનિશ