(ક્ષણોના મ્હેલમાંથી… …રણથંભોર, 03/12/2006)
કેદ છું સદીઓથી ક્ષણના મહેલમાં,
છું છતાં ક્યાં છું હું આખા ખેલમાં ?
યાદમાં રહું લીન હું એથી સદા,
એ મળે નિશ્ચિત ત્યાં ક્ષણ જીવેલમાં.
કાંકરો મારો તો વહેતું આવશે,
રહેશે બાકી બંધ કાયમ હેલમાં.
લાગી આવ્યું ઓસને, ઊડી ગયું…
ફૂલે ખુશ્બૂને કહ્યું શું ગેલમાં ?
તેં નજર ધસમસતી માંડી મારા પર,
શું તણાવાનું બચે આ રેલમાં ?
આટલા વર્ષેય સમજાયું નહીં,
ભાળી શું ગઈ’તી તું આ રખડેલમાં ?
શ્વાસની જેમ જ બને અનિવાર્ય જે
શબ્દ એવા ક્યાં મળે છે સ્હેલમાં ?
- વિવેક મનહર ટેલર
6 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/100/trackback/
December 14, 2006 at 9:45 am
ધવલ
લાગી આવ્યું ઓસને, ઊડી ગયું…
ફૂલે ખુશ્બૂને કહ્યું શું ગેલમાં ?
મઝાની વાત !
December 14, 2006 at 5:27 pm
Anonymous
પ્રિય મિત્ર વિવેક,
કોઈ એક કે બે પંક્તિને અલગથી તારવીને તારીફ નથી થઈ શકતી અહીં. વારંવાર વાંચી. ખૂબ સરસ.
મીના
December 14, 2006 at 9:25 pm
ઊર્મિસાગર
આટલા વર્ષેય સમજાયું નહીં,
ભાળી શું ગઈ’તી તું આ રખડેલમાં ?
આ વાંચીને તો ખડખડાટ હસી પડાયું…
તેં નજર ધસમસતી માંડી મારા પર,
શું તણાવાનું બચે આ રેલમાં ?
બધા જ શેરો એકદમ સ-રસ છે.. પણ આ જરા વધુ ગમી ગયો !
December 14, 2006 at 11:16 pm
સુરેશ જાની
એ કોણ ?
December 15, 2006 at 12:03 pm
Nitin Bhatt
Aatla Varshey Samjayu Nahin…
Quality of this Sher is much lower
compared to others,which are of high
quality…
Sonani Thaalima Lodhani mekh!
December 15, 2006 at 9:32 pm
Neela Kadakia
એણે એમ ન કહ્યું?
ભલેને તું રખડેલ રહ્યો
હું પડી છું તારા પ્રેમમાં