![]()
(પંખીના ટહુકાનું તોરણ બાંધે છે કોઈ…. …નળસરોવર, જાન્યુ-૨૦૦૭)
(લીલો પતંગો ~ Little Green Bee-eater ~ Merops Orientalis)
.
ભીતરના કલશોરને, સહિયર ! કયા પિંજરે વાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
ચક્-ચક્, ચીં-ચીં, કૂ-કૂ, કા-કા
ખળખળ વહે રગોમાં;
ડાળ-પાંદડા તાર-થાંભલા
શ્વાસોના સરનામા.
કલરવના વાવેતર રૂદિયે, શું રાખું, શું ચાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
ડામરની પરશુ,
ઈંટની કરવતનો રંજાડ;
રૂંવા કાઢે કોઈ હાથથી
એમ કપાયા ઝાડ.
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
-વિવેક મનહર ટેલર
(૧૨-૦૮-૨૦૦૭)
29 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/187/trackback/
September 29, 2007 at 11:35 am
sanjay pandya
વાહ ભૈ ! મજા આવેી ગૈ ! સસ્નેહ યાદ ….
September 29, 2007 at 12:14 pm
સુરેશ જાની
મનમાં ગાતાં ગાતાં જ વંચાઈ ગયું. સ્વરબદ્ધ થાય તો અપ્રતીમ રચના બની જાય.
અભીનંદન.
September 29, 2007 at 12:36 pm
Uttam Gajjar
સુરેશભાઈની જેમ જ મેંય મનમાં ગાતાં ગાતાં જ બે વાર ગણગણી લીધું આ ગીત ! ભાવપ્રાગટ્ય માટે શબ્દોનું ચયન અને તેની મનોરમ ગોઠવણી કાબીલેદાદ છે !
કોઈ કલાકારનું સ્વરાંકન પામી, આ ગીત અમર થવા સર્જાયેલું છે..
અમારી શુભેચ્છાઓ..
..ઉત્તમ અને મધુ.. સુરત.. uttamgajjar@hotmail.com
September 29, 2007 at 12:37 pm
કેતન શાહ
ભીતરના કલશોરને, સહિયર ! કયા પિંજરે વાખું ?
કલરવના વાવેતર રૂદિયે, શું રાખું, શું ચાખું ?
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
વાહ, બહુ જ સરસ રચના છે.
સુરેશભાઈ સાચુ જ કહે છે કે આ રચના સ્વરબદ્ થાય તો ચાર ચાંદ લાગી જાય.
કેતન શાહ
September 29, 2007 at 12:57 pm
હેમંત પુણેકર
ભીતરના કલશોરને, સહિયર ! કયા પિંજરે વાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
વાહ! સુંદર ગીત વિવેકભાઈ!
September 29, 2007 at 1:17 pm
Jugalkishor
બહારગામ જતાં જતાં આ વાંચવા મળ્યું ! વધુ તો લખી શકતો નથી પણ યાદ રાખીને ગણગણીશ મઝાનું છે. અભીનંદન.
મને તમારાં ગીતો માટે વધુ ભાવ છે. વધારે આપતા રહો એવું કહું ?
September 29, 2007 at 2:23 pm
મીના છેડા
મિત્ર વિવેક,
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
મનને અડીને સ્થિર થઈ જતો વિચાર…
મીના
September 29, 2007 at 3:05 pm
સુનીલ શાહ
સુંદર ગીત..! ગઝલની જેમ ગીતમાં પણ તમારું હીર પ્રગટી રહ્યું છે.
September 29, 2007 at 5:26 pm
Shah Pravinchandra Kasturchand
લો મેં કહી દીધું
‘બહુ સરસ.’
આથી વધુ શું હોય?
બતાવો.
તો એ કહું.
શાહ પ્રવીણચંદ્ર કસ્તુરચંદ
September 29, 2007 at 6:54 pm
Harnish Jani
મને ગીતો આટલા કદી ગંયા નહોતા તમે અને બીજા મીત્રોઅએ ગીતોનો ચસ્કો લગાવ્યો છે,સુ’દર ગીત ચે. આભાર.
September 29, 2007 at 7:37 pm
Vijaykumar Shah
સરસ ગીત
September 30, 2007 at 12:02 am
dhaval
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
- સરસ !
September 30, 2007 at 3:46 am
Pancham
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
સરસ ગીત.
September 30, 2007 at 5:53 am
Rajendra Trivedi, M.D.
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
ભીતરના કલશોરને, સહિયર ! કયા પિંજરે વાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
Dear Vijay,
Nice poem.I loved it.
September 30, 2007 at 8:09 am
Rajiv
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું
ખુબ જ ભાવ-સભર
September 30, 2007 at 8:47 am
pragnaju
કલરવના વાવેતર રૂદિયે-
તે તો પ્રેમના વાવેતર તેમાં શું રાખું,શું ચાખું ?થાય
પણ ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખુંને
ડામરની પરશુ,
ઈંટની કરવતનો રંજાડ;
રૂંવા કાઢે કોઈ હાથથી
એમ કપાયા ઝાડ વાંચતાતો આપણી આંખ ભીની થાય અને
ચીસોના ટોળાંમાં આપણી ચીસ પણ ઉમેરાય-
અમારા જેવા વનવાસીઓને તો વધુ વેદના થાય-
સુરેશભાઈ તથા અન્યોનું સૂચન-”સ્વરબદ્ધ થાય તો અપ્રતીમ રચના બની જાય.”
માં અમે પણ જોડાઈએ છીએ
અભીનંદન.
September 30, 2007 at 11:14 am
manvant
ટહુકે ટહુકે પાઁખે પાઁખે ગગન ઊડતુઁ આખુઁ.
વાહ કવિ વાહ !
September 30, 2007 at 11:20 am
કસુંબલ રંગનો વૈભવ
નખશિખ ………સાંગોપાંગ ……….સુંદર રચના ……….વધારે શું કહુ સર…..
October 1, 2007 at 3:03 am
ઊર્મિ
વાહ મિત્ર…
હું કઈ પંક્તિ વખાણું,
ને કઈ બાકી રાખું?
October 1, 2007 at 10:19 pm
Bhavna Shukla
ભીતરના કલશોરને, સહિયર ! કયા પિંજરે વાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું.
ડામરની પરશુ,
ઈંટની કરવતનો રંજાડ;
રૂંવા કાઢે કોઈ હાથથી
એમ કપાયા ઝાડ.
ચીસોના ટોળાં, હું કોને હોઠે આંગળી રાખું ?
ટહુકે ટહુકે પાંખે પાંખે ગગન ઊડતું આખું
…………………………………………………………..
વાત સહિયર ને કહેવાની પણ શબ્દ બેઠા જ સાજન ના!!!!!!
ક્ષમા ભાઇ પણ સહિયર ના કાન મા આ ચીસ ઝરા હળવે થી પડત… તો ખરે જ ટહુકે ગગન પાંખુ થતુ.
October 2, 2007 at 2:12 am
Kinjal
ખરેખર કવિતા મનમા તો કલરવ કરી ગઈ પણ સાથે સુર મળૅ તો મજા પડી જાય.
October 2, 2007 at 8:21 am
nilamhdoshi
આ ભીતરનો કલશોર શબ્દ બની ને બહાર આવે ત્યારે આપોઆપ અજવાસ પ્રગટી જાય.
વિવેકભાઇ,અભિનન્દન્
October 2, 2007 at 8:58 am
bharati
શ્રેી વિવેક્
બધિ જ કવિતઅ બહુઉજ સરસ ચ્હે શુ લખ્વુ તે જ સમજ નથિ પદ્તિ ગુજ્રતિ શબ્દ મ બહુલ પદે ચ્હે
October 2, 2007 at 8:58 pm
Chirag Patel
Realy, felt like a bird floating in free air. Nice composition.
October 3, 2007 at 12:16 pm
Pranav
અમારા હ્રદય ના પિંજરે તો “વખાઈ” જ ગયા!
તમને જાણી ને આનંદ થશે…માધવ રામાનુજ એ પણ ક્યારેક લખેલુ….વિશ્વના આ વૃક્ષ મારા ફેફસા અને ટહુકે છે એ કોયલ શ્વાસ છે…”માધવપ્રેમ” મા તમે ભાગલા પડાવ્યા છે!
રૂંવે..રૂંવે છવાયા !
October 4, 2007 at 3:59 pm
Pinki
આ ‘શ્વાસોના સરનામા’ શબ્દો હોય
‘ભીતરનો કલશોર’ ‘ચીસો’ પાડી રહ્યું હોય
અને ત્યારે સર્જકના સર્જનને ‘પાંખો’ આવે અને
આ આખાયે ‘ગગન’માં ના ‘ટહુકે’ તો જ આશ્ચર્ય ! !
October 10, 2007 at 6:33 pm
Neela
ખૂબ સુંદર રચના છે.
October 10, 2007 at 8:22 pm
Naver Mehta;Lake Hopatcong, NJ, USA
કપાય ગયા સહુ વૃક્ષો
વગડો થયો સુકો સુકો;
ક્યાં ઉડી બધા પંખી?
ને ખોવાયો કોયલનો ટહુકો.
તને ને મને એ યાદ હજુ ય એ ઝાખું ઝાખું;
ધરાના તન પરનું ક્યાં ગયું લિલોતર્રીનું લાખું?
વિવેક,
તમારા ગીતોને જલ્દી સુર મળે તો કેટલું સારું?
ખૂબ સુંદર રચના છે.
October 10, 2007 at 11:08 pm
Umang Modi / Chicago
ખરેખર , ખુબ જ સુંદર રચના છે,
વિવેકભાઇ, આપની ઘણી એવી રચનાઓ છે, જે સ્વરબદ્ધ થવી જ જોઇએ…
આપના ગીતોને સ્વર મળે એ જ પ્રાર્થના….