બે હાઈકુ

બંન્ને હાઈકુમાં ઉંડાણ નજરે ચડે છે…ગમ્યાં.

સરસ.

વિવેક ભાઈ, બને હાયકુ બે ચાર વાર વાચ્યા, તમે શુ કહેવા માગો છો તે પણ વિચારી પણ જોયુ અને પછી જ આત્માના અવાજે લખી રહ્યો છુ, સાચે જ મને આ બને હાયકુ મા બહુ મજા ન આવી અને આ હાયકુ ૧૯૮૬મા રચાયા છે અટલે સરુઆતમા કલમમાથી ધાર દાર કાવ્ય ભાગ્યે જ મળે! આ તમારી જ વાત નથી, પણ્ ભલ ભલા ઉત્તમ કવિની શરુઆતની રચનામા થોડી જાજી કચાસ તો જોવા મળશે જ્! તમને મારી જ વાત કહુ મને પણ શરુઆતમા ધણા એવા સપાદક મલી ગયા હતા કે ચલ બેટા ચઢ જા શુલી પે….આજે ધણા એવા સપાદક મિત્રોને હુ ઓળખુ છુ કે જે તમે પરિપકવ કવિ થઈને જન્મો તે પહેલા જ તમારી કલમનો ગભપ્રાત કરી નાખે છે..આજે અમેરિકા મા એવા અગણિત ખાસ કરીને ડોકટર અકવિઓ છે જે એક સપાદકને ડોલરનો ઢગલો કરી આપે છે અને તે તેની અકવિતાની આરતી ઉતારે છે.મે આ કવિ મિત્રોને કહ્યુ કે દોસ્તો કવિતા લખવાની માથાજી ક કર વા કર્તા તમે કોરો કાગળને ૧૦૦ ડોલરનો ચેક મોકલી આપોને. તે એ પણ સપાદક મિત્ર પ્રગ ટ કરસે! તમારા ગીત્, તમારી ગઝલ અને અછાદસ કાવ્યને ધણા સામાયિકમા વાચ્યા છે અને દિલથી માણયા છે આ લખનાર ખાનગીમા તમારી ગઝલ દિલથી ગાય છે….

મસ્ત

પ્રતિભાવ નો ચોતરો શોધતાં બહુ મહેનત કરવી પડી. જન્મ દિવસની હાર્દિક શુભેચ્છાઓ !

આપની નવિ રચનાની રાહ જોઇને બેઠો છું….

“માનવ”

વિવક ભઇ,ઔસ્ત્રલિઅન સિગુલ પૈન્તિન્ગ બહુ જ સરસ .
મને પૈન્તિન્ગ્સ નો બહુ શોખ .ઘોર રાત્

મન્જુલા