<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments for શબ્દો છે શ્વાસ મારા	</title>
	<atom:link href="https://vmtailor.com/comments/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://vmtailor.com</link>
	<description>એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે...</description>
	<lastBuildDate>Tue, 18 Aug 2026 01:38:54 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.0.4</generator>
	<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by વિવેક		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255442</link>

		<dc:creator><![CDATA[વિવેક]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Aug 2026 01:38:54 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255442</guid>

					<description><![CDATA[In reply to &lt;a href=&quot;https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255437&quot;&gt;Rashmi Agnihotri&lt;/a&gt;.

@Rashmi Agnihotri : 

આપની ટિપ્પણી વાંચીને એનો જવાબ આપ્યો ત્યાં તો નીચે આ આસ્વાદ પણ! સોનામાં સુગંધ જેવું થયું. વાહ... આ રીતે અને આટલું ઝીણવટભરી નજરે કોઈ સર્જનને જુએ ત્યારે સાચા અર્થમાં સિસૃક્ષા સાફલ્યને વરી હોય એવું લાગે. આપે જે રીતે આખી ગઝલના તમામ શેરનું વિશદ પૃથક્કરણ કરી આપ્યું છે, એ મારે મન કોઈ કિંમતી પુરસ્કારથી જરાય ઓછું નથી. આજના સમયમાં કોઈ સર્જકમિત્ર તમારા માટે આટલો સમય ફાળવે એ જ અહોભાગ્ય ગણાય... 

ખૂબ ખૂબ આભાર]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In reply to <a href="https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255437">Rashmi Agnihotri</a>.</p>
<p>@Rashmi Agnihotri : </p>
<p>આપની ટિપ્પણી વાંચીને એનો જવાબ આપ્યો ત્યાં તો નીચે આ આસ્વાદ પણ! સોનામાં સુગંધ જેવું થયું. વાહ&#8230; આ રીતે અને આટલું ઝીણવટભરી નજરે કોઈ સર્જનને જુએ ત્યારે સાચા અર્થમાં સિસૃક્ષા સાફલ્યને વરી હોય એવું લાગે. આપે જે રીતે આખી ગઝલના તમામ શેરનું વિશદ પૃથક્કરણ કરી આપ્યું છે, એ મારે મન કોઈ કિંમતી પુરસ્કારથી જરાય ઓછું નથી. આજના સમયમાં કોઈ સર્જકમિત્ર તમારા માટે આટલો સમય ફાળવે એ જ અહોભાગ્ય ગણાય&#8230; </p>
<p>ખૂબ ખૂબ આભાર</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by વિવેક		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255441</link>

		<dc:creator><![CDATA[વિવેક]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Aug 2026 01:33:41 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255441</guid>

					<description><![CDATA[In reply to &lt;a href=&quot;https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255436&quot;&gt;Rashmi Agnihotri&lt;/a&gt;.

@Rashmi Agnihotri: 

ગઝલને આટલી આત્મીયતા અને સૂક્ષ્મતાથી વાંચીને તમે જે રીતે તેના અંતસ્તત્ત્વને ઉઘાડ્યું છે, એ મારા માટે આ ગઝલ જેટલું જ આનંદદાયક છે. ખાસ કરીને આપના “અંતરમંથનથી જીવનદર્શન”ની ટિપ્પણીએ તો મને મારી જ ગઝલમાંથી પુનઃ પસાર થવાનો આહ્લાદ અપાવ્યો.. 

ખૂબ ખૂબ આભાર]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In reply to <a href="https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255436">Rashmi Agnihotri</a>.</p>
<p>@Rashmi Agnihotri: </p>
<p>ગઝલને આટલી આત્મીયતા અને સૂક્ષ્મતાથી વાંચીને તમે જે રીતે તેના અંતસ્તત્ત્વને ઉઘાડ્યું છે, એ મારા માટે આ ગઝલ જેટલું જ આનંદદાયક છે. ખાસ કરીને આપના “અંતરમંથનથી જીવનદર્શન”ની ટિપ્પણીએ તો મને મારી જ ગઝલમાંથી પુનઃ પસાર થવાનો આહ્લાદ અપાવ્યો.. </p>
<p>ખૂબ ખૂબ આભાર</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by વિવેક		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255440</link>

		<dc:creator><![CDATA[વિવેક]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Aug 2026 01:29:18 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255440</guid>

					<description><![CDATA[In reply to &lt;a href=&quot;https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255435&quot;&gt;ramesh maru&lt;/a&gt;.

@ રમેશ મારુ: 

ખૂબ ખૂબ આભાર]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In reply to <a href="https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255435">ramesh maru</a>.</p>
<p>@ રમેશ મારુ: </p>
<p>ખૂબ ખૂબ આભાર</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by વિવેક		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255439</link>

		<dc:creator><![CDATA[વિવેક]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Aug 2026 01:28:59 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255439</guid>

					<description><![CDATA[In reply to &lt;a href=&quot;https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255434&quot;&gt;રાજુ નાગર &#039;સલિલ&#039;&lt;/a&gt;.

@ રાજુ નાગર &#039;સલિલ&#039; : 

મિત્રોને મોજ પડી એની મોજ છે.. 
ખૂબ ખૂબ આભાર]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In reply to <a href="https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255434">રાજુ નાગર &#8216;સલિલ&#8217;</a>.</p>
<p>@ રાજુ નાગર &#8216;સલિલ&#8217; : </p>
<p>મિત્રોને મોજ પડી એની મોજ છે..<br />
ખૂબ ખૂબ આભાર</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by વિવેક		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255438</link>

		<dc:creator><![CDATA[વિવેક]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 18 Aug 2026 01:28:13 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255438</guid>

					<description><![CDATA[In reply to &lt;a href=&quot;https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255433&quot;&gt;Reena Parikh&lt;/a&gt;.

@ રીના પરીખ: 

ખૂબ ખૂબ આભાર]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In reply to <a href="https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255433">Reena Parikh</a>.</p>
<p>@ રીના પરીખ: </p>
<p>ખૂબ ખૂબ આભાર</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by Rashmi Agnihotri		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255437</link>

		<dc:creator><![CDATA[Rashmi Agnihotri]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 17 Aug 2026 18:43:46 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255437</guid>

					<description><![CDATA[આ ગઝલનું કેન્દ્ર ‘ભીતરની ખળભળાટ’ છે. બહારથી શાંત માણસની અંદર શું ચાલી રહ્યું છે, એ પ્રશ્નથી ગઝલ શરૂ થાય છે અને અંતે વાત કર્મ સુધી પહોંચે છે.
એટલે ગઝલ એક જ ભાવ પર અટકતી નથી.
અંતરમંથન , પ્રેમની વ્યથા , સર્જન , સંબંધો અને જીવનદર્શન ..આમ ક્રમશઃ વિસ્તરતી જાય છે.
૧. “બરફની વચ્ચે વમળ”
આ આખી ગઝલનું સૌથી અનોખું કલ્પન !
વમળ જળમાં હોય એ સ્વાભાવિક છે. પરંતુ બરફમાં વમળ..આ અશક્ય લાગતું ચિત્ર જ શેરની તાકાત છે. બરફ = સ્થિરતા અને વમળ = અશાંતિ
અર્થાત્, સ્થિરતાની અંદર જ અસ્થિરતા.
બહારથી શાંત, અંદરની ઉથલપાથલ...આ આખી ગઝલનું બીજ અહીં જ છે.
૨.
સજાય કેવી અજબ છે આ કે હૃદયને એથી જ કળ વળે છે.
અહીં પીડા અને શીખ એક થઈ જાય છે. જે અનુભવ સજા જેવો લાગે છે, એ જ અંતે હૃદયને કળ વાળે છે, સમજણ આપે છે, ઘડે છે.
આ શેરમાં જીવનનું એક ખૂબ મોટું સત્ય છે.
કેટલીક પીડાઓમાંથી પસાર થયા વિના પરિપક્વતા આવતી નથી.
૩. 
તમે નજર ફેરવી એ પળમાં, પ્રબળ મનોરથ સકળ ચળે છે.
‘નજર ફેરવવી’નો સામાન્ય અર્થ અહીં ખૂબ રસપ્રદ રીતે વપરાયો છે. પ્રિય વ્યક્તિ નજર કરે કે નજર ફેરવે..એટલી નાની ઘટના પણ મનના બધા મનોરથોને હલાવી દે છે. અને પછી..
હો આંખ છો ને સજળ, બળે છે!
આંખ સજળ છે અને હૈયું બળે છે.
પાણી અને અગ્નિ, બે વિરુદ્ધ તત્ત્વો એક જ ક્ષણે ઉપસ્થિત થાય છે. આ વિરોધાભાસ .. ક્યા બાત!
૪. 
ગઝલ પધારી કઈ દિશાથી ને શી રીતે એ સકળ કળે છે,
રહસ્ય લાધ્યું, જે પળ એ લાગ્યું, સમજજો તમને એ પળ છળે છે.
આ શેર મને ખાસ ગમે છે, કારણ કે અહીં કવિ ગઝલ લખતા નથી, ગઝલ જાણે કવિ પાસે ‘પધારે’ છે.સર્જન ક્યાંથી આવે છે? કેવી રીતે આવે છે? તેનો ચોક્કસ જવાબ કવિ પાસે નથી.
અને સૌથી સુંદર વાત..
“રહસ્ય લાધ્યું” એવું લાગે એ જ ક્ષણે એ સમજણ ખોટી સાબિત થાય છે. સર્જનનું રહસ્ય સમજાઈ ગયું એવું માનવું પણ એક પ્રકારનો ભ્રમ છે. 
૫. 
મેં કોરા કાગળનું પેટ ચીરી, કરી નજર જ્યાં જરાક ભીતર...
આ ખૂબ જ સુંદર કલ્પના છે. કોરો કાગળ ખાલી નથી. એની અંદર અજાણી ઇચ્છાઓ, કલ્પનાઓ, સપનાંઓ અને શબ્દો ગર્ભિત છે.
કવિ માત્ર “જરાક ભીતર” જુએ છે અને
ન કલ્પી હો એ તમામ ઇચ્છા ફૂટી નીકળવાને સળવળે છે.
અહીં કાગળ જાણે ગર્ભાશય બની જાય છે અને કવિતા જન્મ લેવાની રાહ જુએ છે. વાહ.. આપણા કવિ તો પાછા તબીબ ય ખરા ને! 
આ શેર કવિની સર્જનપ્રક્રિયા અંગે પણ ખૂબ સુંદર આત્મકથન બની જાય છે.
૬. 
બધું સરસ છે શરૂ શરૂમાં,
પછીથી એમાં જરાક શંકા, અહમ, અપેક્ષા, કે છળ ભળે છે.
અહીં ગઝલ વ્યક્તિગત અનુભવમાંથી બહાર આવીને સામાજિક બની જાય છે. આ ‘જરાક’ શબ્દ ખૂબ અસરકારક છે.સંબંધોને હંમેશાં મોટી ભૂલ તોડતી નથી.ક્યારેક માત્ર થોડો અહમ, થોડી શંકા, થોડી અપેક્ષા અને થોડુંક છળ પૂરતું હોય છે.
૭. અંતિમ શેર આખી ગઝલને એક દાર્શનિક અંતિમ વળાંક આપે છે.
‘હાથ’ અહીં માત્ર શરીરનું અંગ નથી, પુરુષાર્થનું પ્રતીક છે. હસ્તરેખા નહીં, કિસ્મત નહીં, શુભવિધિના પ્રતીકો નહીં,..ફળે છે તો માણસનો હાથ, એટલે કે તેનું કર્મ..‌ અહીં “કંકુ, ચોખા, શ્રીફળ”નો ઉલ્લેખ શેરને આપણી ભારતીય સંસ્કૃતિની ધરતી સાથે જોડે છે. શુભ પ્રતીકો પોતાની જગ્યાએ છે, પરંતુ જીવનનું પરિણામ અંતે માનવીના કર્મથી જ આવે છે, આ અંતિમ વિચાર ખૂબ ચોટદાર છે.

એક ખૂબ સુંદર રચનાત્મક બાબત 
આ ગઝલમાં ‘વમળ મળે છે / ટળવળે છે / કળ વળે છે / સકળ ચળે છે / સજળ બળે છે / સકળ કળે છે / પળ છળે છે / સળવળે છે / છળ ભળે છે / હાથ ફળે છે / શ્રીફળ ફળે છે’
આ માત્ર કાફિયાની રમત નથી. દરેક  કાફિયા સાથે ભાવ પણ બદલાય છે.
ક્યાંક મન વમળાય છે, ક્યાંક દિલ ટળવળે છે, ક્યાંક હૈયું બળે છે, ક્યાંક ઇચ્છા સળવળે છે, સંબંધોમાં છળ ભળે છે અને અંતે હાથ ફળે છે.
એટલે આખી ગઝલમાં એક પ્રકારની અંદરની સતત ચળવળ અનુભવાય છે.
ફરીથી કવિ શ્રી વિવેકભાઈને ખૂબ ખૂબ અભિનંદન <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f490.png" alt="💐" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f64f.png" alt="🙏" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>આ ગઝલનું કેન્દ્ર ‘ભીતરની ખળભળાટ’ છે. બહારથી શાંત માણસની અંદર શું ચાલી રહ્યું છે, એ પ્રશ્નથી ગઝલ શરૂ થાય છે અને અંતે વાત કર્મ સુધી પહોંચે છે.<br />
એટલે ગઝલ એક જ ભાવ પર અટકતી નથી.<br />
અંતરમંથન , પ્રેમની વ્યથા , સર્જન , સંબંધો અને જીવનદર્શન ..આમ ક્રમશઃ વિસ્તરતી જાય છે.<br />
૧. “બરફની વચ્ચે વમળ”<br />
આ આખી ગઝલનું સૌથી અનોખું કલ્પન !<br />
વમળ જળમાં હોય એ સ્વાભાવિક છે. પરંતુ બરફમાં વમળ..આ અશક્ય લાગતું ચિત્ર જ શેરની તાકાત છે. બરફ = સ્થિરતા અને વમળ = અશાંતિ<br />
અર્થાત્, સ્થિરતાની અંદર જ અસ્થિરતા.<br />
બહારથી શાંત, અંદરની ઉથલપાથલ&#8230;આ આખી ગઝલનું બીજ અહીં જ છે.<br />
૨.<br />
સજાય કેવી અજબ છે આ કે હૃદયને એથી જ કળ વળે છે.<br />
અહીં પીડા અને શીખ એક થઈ જાય છે. જે અનુભવ સજા જેવો લાગે છે, એ જ અંતે હૃદયને કળ વાળે છે, સમજણ આપે છે, ઘડે છે.<br />
આ શેરમાં જીવનનું એક ખૂબ મોટું સત્ય છે.<br />
કેટલીક પીડાઓમાંથી પસાર થયા વિના પરિપક્વતા આવતી નથી.<br />
૩.<br />
તમે નજર ફેરવી એ પળમાં, પ્રબળ મનોરથ સકળ ચળે છે.<br />
‘નજર ફેરવવી’નો સામાન્ય અર્થ અહીં ખૂબ રસપ્રદ રીતે વપરાયો છે. પ્રિય વ્યક્તિ નજર કરે કે નજર ફેરવે..એટલી નાની ઘટના પણ મનના બધા મનોરથોને હલાવી દે છે. અને પછી..<br />
હો આંખ છો ને સજળ, બળે છે!<br />
આંખ સજળ છે અને હૈયું બળે છે.<br />
પાણી અને અગ્નિ, બે વિરુદ્ધ તત્ત્વો એક જ ક્ષણે ઉપસ્થિત થાય છે. આ વિરોધાભાસ .. ક્યા બાત!<br />
૪.<br />
ગઝલ પધારી કઈ દિશાથી ને શી રીતે એ સકળ કળે છે,<br />
રહસ્ય લાધ્યું, જે પળ એ લાગ્યું, સમજજો તમને એ પળ છળે છે.<br />
આ શેર મને ખાસ ગમે છે, કારણ કે અહીં કવિ ગઝલ લખતા નથી, ગઝલ જાણે કવિ પાસે ‘પધારે’ છે.સર્જન ક્યાંથી આવે છે? કેવી રીતે આવે છે? તેનો ચોક્કસ જવાબ કવિ પાસે નથી.<br />
અને સૌથી સુંદર વાત..<br />
“રહસ્ય લાધ્યું” એવું લાગે એ જ ક્ષણે એ સમજણ ખોટી સાબિત થાય છે. સર્જનનું રહસ્ય સમજાઈ ગયું એવું માનવું પણ એક પ્રકારનો ભ્રમ છે.<br />
૫.<br />
મેં કોરા કાગળનું પેટ ચીરી, કરી નજર જ્યાં જરાક ભીતર&#8230;<br />
આ ખૂબ જ સુંદર કલ્પના છે. કોરો કાગળ ખાલી નથી. એની અંદર અજાણી ઇચ્છાઓ, કલ્પનાઓ, સપનાંઓ અને શબ્દો ગર્ભિત છે.<br />
કવિ માત્ર “જરાક ભીતર” જુએ છે અને<br />
ન કલ્પી હો એ તમામ ઇચ્છા ફૂટી નીકળવાને સળવળે છે.<br />
અહીં કાગળ જાણે ગર્ભાશય બની જાય છે અને કવિતા જન્મ લેવાની રાહ જુએ છે. વાહ.. આપણા કવિ તો પાછા તબીબ ય ખરા ને!<br />
આ શેર કવિની સર્જનપ્રક્રિયા અંગે પણ ખૂબ સુંદર આત્મકથન બની જાય છે.<br />
૬.<br />
બધું સરસ છે શરૂ શરૂમાં,<br />
પછીથી એમાં જરાક શંકા, અહમ, અપેક્ષા, કે છળ ભળે છે.<br />
અહીં ગઝલ વ્યક્તિગત અનુભવમાંથી બહાર આવીને સામાજિક બની જાય છે. આ ‘જરાક’ શબ્દ ખૂબ અસરકારક છે.સંબંધોને હંમેશાં મોટી ભૂલ તોડતી નથી.ક્યારેક માત્ર થોડો અહમ, થોડી શંકા, થોડી અપેક્ષા અને થોડુંક છળ પૂરતું હોય છે.<br />
૭. અંતિમ શેર આખી ગઝલને એક દાર્શનિક અંતિમ વળાંક આપે છે.<br />
‘હાથ’ અહીં માત્ર શરીરનું અંગ નથી, પુરુષાર્થનું પ્રતીક છે. હસ્તરેખા નહીં, કિસ્મત નહીં, શુભવિધિના પ્રતીકો નહીં,..ફળે છે તો માણસનો હાથ, એટલે કે તેનું કર્મ..‌ અહીં “કંકુ, ચોખા, શ્રીફળ”નો ઉલ્લેખ શેરને આપણી ભારતીય સંસ્કૃતિની ધરતી સાથે જોડે છે. શુભ પ્રતીકો પોતાની જગ્યાએ છે, પરંતુ જીવનનું પરિણામ અંતે માનવીના કર્મથી જ આવે છે, આ અંતિમ વિચાર ખૂબ ચોટદાર છે.</p>
<p>એક ખૂબ સુંદર રચનાત્મક બાબત<br />
આ ગઝલમાં ‘વમળ મળે છે / ટળવળે છે / કળ વળે છે / સકળ ચળે છે / સજળ બળે છે / સકળ કળે છે / પળ છળે છે / સળવળે છે / છળ ભળે છે / હાથ ફળે છે / શ્રીફળ ફળે છે’<br />
આ માત્ર કાફિયાની રમત નથી. દરેક  કાફિયા સાથે ભાવ પણ બદલાય છે.<br />
ક્યાંક મન વમળાય છે, ક્યાંક દિલ ટળવળે છે, ક્યાંક હૈયું બળે છે, ક્યાંક ઇચ્છા સળવળે છે, સંબંધોમાં છળ ભળે છે અને અંતે હાથ ફળે છે.<br />
એટલે આખી ગઝલમાં એક પ્રકારની અંદરની સતત ચળવળ અનુભવાય છે.<br />
ફરીથી કવિ શ્રી વિવેકભાઈને ખૂબ ખૂબ અભિનંદન 💐 🙏</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by Rashmi Agnihotri		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255436</link>

		<dc:creator><![CDATA[Rashmi Agnihotri]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 17 Aug 2026 18:18:10 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255436</guid>

					<description><![CDATA[વાહ, વિવેકભાઈ, ખૂબ ખૂબ સુંદર ગઝલ કહી... <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c.png" alt="👌" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c.png" alt="👌" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c.png" alt="👌" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />દ્વિકાફિયા ગઝલમાં પણ આટલા સ્વાભાવિક રીતે આવતા કાફિયા સાથે ચાર-ચાર તો મત્લાના શેર છે અને તે પણ એક-એકથી ચડિયાતા...  ખૂબ સુંદર કવિકર્મ થયું છે...
“સતત ભીતર તો શું ખળભળે છે?”  થી શરૂઆત કરીને અંતમાં “ફળે તો કેવળ હાથ જ ફળે છે”..
અર્થાત્, શરૂઆતનું અંતરમંથન અંતે જીવનદર્શન બની જાય છે.એ જ આ ગઝલને માત્ર ભાવગઝલ ન રહેવા દેતાં વિચારગઝલ પણ બનાવે છે.

ગઝલના રહસ્યવાળો શેર, કોરા કાગળનું પેટ ચીરવાનું કલ્પન, છેલ્લા શેરમાં કર્મનો મહિમા... ખૂબ સરસ શેર થયા છે... બરફમાં વમળનું કલ્પન પણ.. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c.png" alt="👌" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />ક્યા બાત.. બરફ એટલે સ્થિરતા, એમાં વમળ એટલે અસ્થિરતા, ખળભળાટ.... દરેક શેર ઉમદા થયા છે... 
સઘન સાધના પછી જ આવી ગઝલો અવતરી શકે.. 
ફરીથી ખૂબ ખૂબ અભિનંદન <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f490.png" alt="💐" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>વાહ, વિવેકભાઈ, ખૂબ ખૂબ સુંદર ગઝલ કહી&#8230; 👌👌👌દ્વિકાફિયા ગઝલમાં પણ આટલા સ્વાભાવિક રીતે આવતા કાફિયા સાથે ચાર-ચાર તો મત્લાના શેર છે અને તે પણ એક-એકથી ચડિયાતા&#8230;  ખૂબ સુંદર કવિકર્મ થયું છે&#8230;<br />
“સતત ભીતર તો શું ખળભળે છે?”  થી શરૂઆત કરીને અંતમાં “ફળે તો કેવળ હાથ જ ફળે છે”..<br />
અર્થાત્, શરૂઆતનું અંતરમંથન અંતે જીવનદર્શન બની જાય છે.એ જ આ ગઝલને માત્ર ભાવગઝલ ન રહેવા દેતાં વિચારગઝલ પણ બનાવે છે.</p>
<p>ગઝલના રહસ્યવાળો શેર, કોરા કાગળનું પેટ ચીરવાનું કલ્પન, છેલ્લા શેરમાં કર્મનો મહિમા&#8230; ખૂબ સરસ શેર થયા છે&#8230; બરફમાં વમળનું કલ્પન પણ.. 👌ક્યા બાત.. બરફ એટલે સ્થિરતા, એમાં વમળ એટલે અસ્થિરતા, ખળભળાટ&#8230;. દરેક શેર ઉમદા થયા છે&#8230;<br />
સઘન સાધના પછી જ આવી ગઝલો અવતરી શકે..<br />
ફરીથી ખૂબ ખૂબ અભિનંદન 💐</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by ramesh maru		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255435</link>

		<dc:creator><![CDATA[ramesh maru]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 17 Aug 2026 15:25:47 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255435</guid>

					<description><![CDATA[વાહ...મજાની ગઝલ<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f490.png" alt="💐" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c-1f3fb.png" alt="👌🏻" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44d-1f3fb.png" alt="👍🏻" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>વાહ&#8230;મજાની ગઝલ💐👌🏻👍🏻</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by રાજુ નાગર 'સલિલ'		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255434</link>

		<dc:creator><![CDATA[રાજુ નાગર 'સલિલ']]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 17 Aug 2026 12:40:02 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255434</guid>

					<description><![CDATA[વાહ, ખૂબ સરસ, બે કાફિયાની ગઝલ નિભાવવી થોડી અઘરી તો છે, આપે ખૂબ સરસ રીતે નિભાવી.... અભિનંદન]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>વાહ, ખૂબ સરસ, બે કાફિયાની ગઝલ નિભાવવી થોડી અઘરી તો છે, આપે ખૂબ સરસ રીતે નિભાવી&#8230;. અભિનંદન</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Comment on બે કાફિયાની ગઝલ by Reena Parikh		</title>
		<link>https://vmtailor.com/archives/6880/comment-page-1#comment-255433</link>

		<dc:creator><![CDATA[Reena Parikh]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 17 Aug 2026 12:34:24 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://vmtailor.com/?p=6880#comment-255433</guid>

					<description><![CDATA[ખૂબ સુંદર ગઝલ!
કાફિયા પ્રયોજન ઉત્તમ!<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c.png" alt="👌" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f44c.png" alt="👌" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>ખૂબ સુંદર ગઝલ!<br />
કાફિયા પ્રયોજન ઉત્તમ!👌👌</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
