Comments on: આ ક્ષણે

By: deepak.thaker

deepak.thaker — Thu, 09 Feb 2012 03:17:23 +0000

exellent gazal vivekbhai, yesterday i listen manhar udash,today i read this,good.very deep meaning.

By: મીના છેડા

મીના છેડા — Tue, 07 Feb 2012 12:39:54 +0000

હું જ મારામાં મને ખૂલતો જણાઉં,
માત્ર તુજને ચાહવાની આ ક્ષણે.

By: Kumar Ullal

Kumar Ullal — Tue, 02 Oct 2007 20:27:57 +0000

આ તો ખરેખર સરસ ગઝલ છે.

By: darshan

darshan — Sun, 26 Nov 2006 23:56:00 +0000

this is the best i have evr had

By: અમિત

અમિત — Sat, 11 Nov 2006 05:14:00 +0000

ક્ષણ જીવી લેવાની ઈચ્છા થાય છે,
આયખું પૂરું થવાની આ ક્ષણે.

સુંદર…

By: Siddharth

Siddharth — Sat, 11 Nov 2006 01:33:00 +0000

વિવેક,

તમારી ગઝલતો કાબિલેદાદ છે, પણ સાથે સાથે ચેતનભાઈએ પણ સરસ શરૂઆત કરી છે. સુંદર સર્જકોને નેટ પર મળવાનો આનંદ જ કઈક ઓર છે.

સિદ્ધાર્થ

By: વિવેક

વિવેક — Fri, 10 Nov 2006 17:34:00 +0000

શ્વાસના અક્ષર થવાની આ ક્ષણે,
દીપ ઘટમાં પેટવાની આ ક્ષણે.

– ગઝલના આ મત્લામાં કવિજીવનની સાર્થકતા શી છે એ જ બતાવવાની કોશિશ કરી છે. જન્મથી મૃત્યુ પર્યંત અવિરત ચાલુ રહેતી શ્વાસોચ્છવાસની ક્રિયામાં કેટલા શ્વાસ હશે જે સાર્થક થતા હશે? કવિ માટે તો જે શ્વાસ અક્ષર બનીને કાગળ ઉપર અવતરે એ જ ઘટમાં-માંહ્યમાં દીવા પ્રગટવાની ક્ષણ… એ જ ક્ષણ કવિની દિવાળી…

કાંઠાઓ વિસ્તારવાની આ ક્ષણે,
વ્હેણમાં ડૂબી જવાની આ ક્ષણે.

બીજા શેરમાં પોતાની જાતને વિસ્તારવાની વાત કાંઠાના પ્રતીક વડે કરવાની કોશિશ કરી છે. નદીના કાંઠાઓ પહોળા થતા નથી, આપણી અનુભતિઓને વિશાળ બનાવવાની જરૂરી હોય છે. જે ક્ષણે આપણે વ્હેણમાં ડૂબી જવાની તૈયારી કરીએ છીએ એ જ ક્ષણ આપણા વિસ્તરણની ક્ષણ હોય છે…. કાંઠા પર બેસી રહેનારને વિશાળતાનું વરદાન નથી મળતું…

-મને આશા છે, આ બંને શેર હું યથાશક્તિ સમજાવી શક્યો હોઈશ, ખરું ને ઊર્મિ?

અને પ્રિય ભરતભાઈ,

અનુસ્વાર લખવા માટે “Shift^” વાપરશો…

By: sana

sana — Wed, 08 Nov 2006 05:52:00 +0000

Vaagh no photo muki bakri jevi vaat kem karo cho?

“Huuj mara ma khulto janav,
matra tuj ne chahva ni aa kshane”very good lines….

By: Bharat

Bharat — Tue, 07 Nov 2006 04:21:00 +0000

aailgana = આિલંંંંંગન
Il PAR ANUSVAR KEM KARVO TE SMAJAATU NATHI.

By: VJ

VJ — Tue, 07 Nov 2006 01:47:00 +0000

ઊગી આવ્યા છાતીમાં આલિંગનો,
તારા કાયમના જવાની આ ક્ષણે.

મને આ વાંચતા મને સ્ફુર્યુ….

કોઇ કાયમ ક્યારેય જતુ નથી.
હા શક્ય છે કે તે ભુલાઇ જાય

પ્રસંગોપાત પાછા ક્યારેક તે સૌ
ઊગે ક્દીક હાસ્ય,કદીક આંસુ રુપે