– વિવેક મનહર ટેલર

Keep on doing good work..!

All of you, PLEASE ponder over this, and please relieve Vivek from giving explanations to both who can and can not read a poet’s mind and words!!

Vivek, All the best. (PLEASE DO NOT EDIT THIS COMMENT EVENIF IT IS IN YOUR PERVIEW.)

Hope you wander more in your world than entertain the comments! My heart bleeds for you!!

Best wishes

શબ્દોથી હરાવવાનો મારો હેતુ ન્હોતો, નથી અને કદી હશે પણ નહીં. મને વિચારતો કરે એવો આપનો અભિપ્રાય મારે માટે ખૂબ જ અમૂલ્ય છે.

બાળકનો ઉપયોગ સેતુ યા દિવાલ-કોઈપણ કારણોસર ન જ થવો જોઈએ. બાળકને માત્ર બાળક રહેવા દઈએ એમાં જ આપણું પિતૃત્વ કે માતૃત્વ સાર્થક ગણાય. પણ દિલ પર હાથ રાખીને કહેજો કે આ શું સર્વથા સત્ય છે? સત્ય સનાતન હોય છે, પણ એ સર્વત્ર નથી હોતું. મારી પાસે આવનાર એકપણ…નોંધજો… એકપણ દંપતિ એવું નથી હોતું જે પોતાના જીવનસાથીથી સંતુષ્ટ છે…! આ પ્રવર્તમાન યુગની વરવી વાસ્તવિક્તા છે. કવિતા લખવામાં ક્યાંક હું કાચો પડ્યો હોઈશ, પણ જે વાત મારે કહેવી છે તે તો આજ છે.

આદર્શનો ઉપયોગ આપણે ફક્ત વાતચીતમાં જ કરીએ છીએ…. મહાત્મા કરોડોમાં એક જ જન્મે છે… અને આ મહાત્માની વાત નથી, આપણી વાત છે…. એક મિત્રએ મને આ પ્રમાણે પ્રતિભાવ મેઈલ દ્વારા મોકલ્યો છે, જે હું સૌ સાથે વહેંચવા ઈચ્છું છું:

I read the poem several times. But could not understand what you want to say. I finally read the comments and figured out what you meant to say. It just doesn’t work. It just fails to convey the meaning. There is no way a boy can talk like this or understand like this. So, when one tries to interpret the poem it falls apart. Try to show the poem to someone who has no idea of what it is supposed to mean and see if they can figure out the meaning. I have nothing against you writing about kids as walls or bedrooms as rape-centers… but the point should get across clearly. And, for such difficult issues the point should be made even more clearly because there is already so little understanding about the issue.