Comments on: હોવાપણું – ૩

By: deepakkumar dafda

deepakkumar dafda — Mon, 22 Oct 2012 07:27:24 +0000

ગ્

By: nehal

nehal — Tue, 03 Jan 2012 13:38:29 +0000

‘હું કોણ છું?’ આ પ્રશ્નમાં અટક્યા વગર,
આ જિંદગીને એમ પણ માણી શકાય.

શબ્દ જ હતો પણ થઈ ગયો અ-ક્ષર ‘વિવેક’,
દિલમાં જીવ્યો જે એને શું મારી શકાય ?

વાહ્…!

By: મીના છેડા

મીના છેડા — Sat, 31 Dec 2011 07:03:32 +0000

આ ભાગવાનું કોનાથી ? કોના સુધી ?
બે-ચાર પળ શું શ્વાસને ખાળી શકાય ?

By: Rina

Rina — Sat, 31 Dec 2011 05:54:25 +0000

‘હું કોણ છું?’ આ પ્રશ્નમાં અટક્યા વગર,
આ જિંદગીને એમ પણ માણી શકાય.
વાવાહ…..

‘હું કોણ છું?’ આ પ્રશ્નમાં અટક્યા વગર,
આ જિંદગીને એમ પણ માણી શકાય.?

શબ્દ જ હતો પણ થઈ ગયો અ-ક્ષર ‘વિવેક’,
દિલમાં જીવ્યો જે એને શું મારી શકાય ?
liked it much better after the explanation.:):):)

By: manvant

manvant — Sat, 29 Jul 2006 04:11:00 +0000

વાહ વિવેકભાઈ! તમારી સ્પષ્ટતા ઊડીને આંખે
વળગી ગઈ.તમારે આટલી બધી ચોખવટ કરવી પડી તે બદલ હું અફસોસ સાથે ક્ષમાયાચના કરું છું.બાકી
તમારી જેમ જ મારી સમજ પણ હતી જ !

By: વિવેક

વિવેક — Fri, 28 Jul 2006 22:37:00 +0000

શબ્દ જ હતો પણ થઈ ગયો અ-ક્ષર ‘વિવેક’,
દિલમાં જે જીવ્યો એને શું મારી શકાય ?

પ્રિય મનવંતભાઈ,

શબ્દ અને અક્ષરની વચ્ચે રહેલો જે તફાવત આપ મને સમજાવવા માંગો છો એ હું સમજી શક્યો છું અને એ હું જાણું જ છું.

શબ્દનું આયુષ્ય શું? વાંચીને ભૂલી જવાય એટલું… ખરુંને? અને વિવેક તરીકે મારું આયુષ્ય કેટલું? બળીને ખાખ થાઉં એટલુ?

અહીં હોવાપણાંની વાત છે… અહીં જે વાત હું કહેવા માંગું છું એ શબ્દ કે અક્ષરની નથી… મારી કવિતાની છે… મારા દેહનું આયુષ્ય ગમે એટલી નશ્વર હકીકત કેમ ન હોય, પણ હું એકવાર કવિ બન્યો, એટલે કે બીજા અર્થમાં શબ્દ બની ગયો તો અમર-નશ્વર થઈ જવાનો… મારું હોવાપણું શાશ્વત થઈ ગયું. અને એટલે મેં ‘અક્ષર’ શબ્દને તોડીને ‘અ-ક્ષર’ શબ્દના ક્ષર ન હોવાપર ભાર મૂક્યો છે…. એક વાર કવિ લોકોના હૃદયમાં રમતો થઈ ગયો એટલે એ અ-ક્ષર થઈ ગયો!

By: manvant

manvant — Fri, 28 Jul 2006 01:16:00 +0000

વિવેકભાઈ! મારું કહેવું એમ છે કે “વિવેક”
એ શબ્દ જ કહેવાય !અક્ષર નથી.
એકલો જ ‘એ’ અક્ષ્રર છે( સ્વર છે).હવે મને
સ્પષ્ટતા કરવાની સારી તક મળી !સમજાયું ?
ત્રણે સુન્દર કાવ્યો બદલ ખૂબ જ ધન્યવાદ !

By: manvant

manvant — Wed, 26 Jul 2006 02:28:00 +0000

અલગ મેલથી મારાં બે સૂચનો મોકલું છું.
આ કાવ્ય સરસ છે ! અભિનંદન !

By: Himanshu

Himanshu — Mon, 24 Jul 2006 23:10:00 +0000

Wow…

By: radhika

radhika — Mon, 24 Jul 2006 15:01:00 +0000

થઈ પ્રાણવાયુ શબ્દ જ્યાં વહેતાં રહે,
એ શ્વાસની સરહદ કદી ત્યાગી શકાય ?

શબ્દ જ હતો પણ થઈ ગયો અ-ક્ષર ‘વિવેક’,
દિલમાં જે જીવ્યો એને શું મારી શકાય ?

” શબ્દો છે શ્વાસ મારાં ” blog name aa pankati thi sarthak thay chhe

‘હું કોણ છું?’ આ પ્રશ્નમાં અટક્યા વગર,
આ જિંદગીને એમ પણ માણી શકાય. nice one….