Comments on: ત્યક્તાની ગઝલ

By: Jigna shah

Jigna shah — Sat, 08 Oct 2016 14:18:10 +0000

So touchy

By: મીના છેડા

મીના છેડા — Thu, 15 Dec 2011 03:56:05 +0000

…..

By: Mukesh

Mukesh — Sun, 04 Dec 2011 06:53:14 +0000

Very much transmitting, communicatting. It is rather on untracked area of love, feelings, emotions conjucted with Hate.

( Since I am poor in typing and having injury in “Radius Ulna” unable to express what arrises in Brain through Heart.)

By: અરુણ ચૌધરી

અરુણ ચૌધરી — Thu, 01 Dec 2011 20:59:16 +0000

કવિ પુરુષ હોવા છતાં ત્યકતા સ્ત્રીની ર્હદય સોંસરવી ઉતરી જતી દર્દ ભરી અભિવ્યક્તિ , વાહ,………., શબ્દોથી શું કહું ? મીરાની તડપન નો એહસાસ કરાવ્યો, સુફી સંતોની ભગવાન પ્રત્યેની લાગણીઓ આવી જ હોય છે, સુંદર……….રચના. .

By: Rina

Rina — Thu, 01 Dec 2011 12:25:10 +0000

simply awesome……

By: vipul darji

vipul darji — Thu, 01 Dec 2011 11:22:15 +0000

સરસ ગઝલ

prabbu milan ni aa gazal chhe ,

હું જન્મોજન્મ તારી રાહ જોવાને જ જન્મી છું,
તું જો, શું છે મિલન તારું ને મારું શક્ય આ ભવમાં ?

એક ભક્ત ભગ્વન ને પ્રથના કરે તેવુ લાગે છ
ભગવન ના પ્રેમ ના સબ્દો ખુબજ સરસ છએ
nice

By: Deval

Deval — Thu, 01 Dec 2011 11:00:04 +0000

waah… faraz no ek sher yaad aavi gayo –
फिर इतने मायुस क्यो हो उसकी बेवफ़ाइ पर फ़राज़् ,
तुम खुद हि तो केहते थे कि वो sab से जुदा है।।।।

By: DAMINI

DAMINI — Thu, 01 Dec 2011 10:59:40 +0000

very nice.

By: DAMINI

DAMINI — Thu, 01 Dec 2011 10:59:08 +0000

સમયના કોશેટામાં જાત મેં ધરબી દીધી મારી,

By: Ankita

Ankita — Thu, 01 Dec 2011 09:38:29 +0000

આ ગઝલને ‘ત્યક્તાની ગઝલ’નું શીર્ષક જયશ્રી અને અન્ય સ્ત્રીઓને કદાચ નથી ગમ્યું. એક કવિ તરીકે મને પણ આ શીર્ષક નથી જ પસંદ. પણ મારો વાંચક જ્યારે મારી કૃતિમાં પ્રવેશે ત્યારે શરૂથી અંત સુધી હું કઈ દિશામાં જવા માંગું છું એ જ જો શોધવામાં અટવાઈ જાય તો એ મારો કવિ તરીકેનો દોષ છે. આ ગઝલમાંથી જો હું આ શીર્ષક હટાવી દઉં, તો ગઝલનું માત્ર શરીર જ રહેશે. શીર્ષક ભલે કઠે એવું હોય પણ મારા મતે આ ગઝલનો એ આત્મા છે. આ ગઝલમાં પ્રવેશવાનો દરવાજો આ શીર્ષક જ છે.

સ્ત્રીઓ માટે જ ત્યક્તા જેવા શબ્દ કેમ? પુરૂષો માટે કેમ નહીં? અંગત રીતે મારું માનવું છે કે ભલે આપણો સમાજ પુરૂષપ્રધાન હોય, પણ આપણી ભાષા, આપણા સૌંદર્ય પ્રતીકો, વિશેષણો, ઉપમાઓ અને કદાચ એટલે જ આપણી સૌંદર્યસ્પર્ધાઓ પણ સ્ત્રીપ્રધાન જ છે. અભિસારિકા, પ્રોષિતભર્તૃકા, અખંડ સૌભાગ્યવતી, ગંગાસ્વરૂપ, ષોડષી, દેવદાસી, સદ્યસ્નાતા, અક્ષતયોનિ, અનામિકા – આ શબ્દોનું પુલ્લિંગ શું શક્ય છે, ભલે ને કેટલાક શબ્દો સમાજની દૂષિત મનોદશા કેમ નિર્દિષ્ટ કરતાં ન હોય ?! પુરૂષો માટે આવા વિશેષણો ન હોવાનું બીજું કારણ કદાચ એ છે કે ગુજરાતી, હિંદી, અંગ્રેજી કે કોઈપણ ભાષા, ખુદ ભાષા શબ્દ, સંસ્કૃતિ, ધરતી-આપણા મૂળ સાથે સંકળાયેલા આ તમામ શબ્દો પણ સ્ત્રીલિંગ જ છે!

મારી ગઝલોનું તો કેન્દ્રબિંદુ જ સ્ત્રી છે… કોઈને કોઈ સ્વરૂપે મારા જીવનમાં પ્રવેશેલી સ્ત્રીઓ જ મારી ગઝલોની ચિરકાળ નાયિકાઓ છે… એ સ્ત્રી કોઈ પણ હોઈ શકે છે. મારી આસપાસ કોઈ સંબંધ કે વ્યવસાય થઈને વીંટળાયેલી યા વૈશ્વિક સ્તરે પથરાયેલી કોઈપણ માનુની મારા સ્પંદનોની ધરી હોઈ શકે છે. એ સ્ત્રી રસ્તે ચાલતી પણ અનાયાસે હૃદયમાં પગલું પાડી ગયેલી કોઈ અનામિકા પણ હોઈ શકે! સ્ત્રી-પુરૂષના સંબંધોના વિવિધ આયામ એ મારી ગઝલોનાં નાનાવિધ પરિમાણો અને પ્રાણ છે. ત્યક્તા શબ્દનો પ્રયોગ કોઈની માનહાનિ માટે નહીં, પણ કો’ક હૈયાને વાચા આપવા માટે છે… કદાચ કોઈ એક પુરૂષ એની કોઈ એક ભૂલનું પ્રાયશ્ચિત્ત કરે…. કદાચ………!

– હું અહીં એક વાક્ય સ્ત્રીને મધ્યબિદું રાખીને વિચાર આજના જમાનમાં સ્ત્રીને પ્રધાન આપે છે તે ખુબ જ ગમ્યું. લખવા પરંતુ જ હોય તો એવુ છે.. એક સાચી ભાવના સ્ત્રી માટે હોવી આવશ્યક છે બાકી બધુ જ નકામું છે.. સોરી ભૂલથી કંઈક અંશે કહેવા બદલ….