I have written a few hindi shayaries and an english short-story as well, on the same blog, if u find it interesting…

શું કહું, હૈયું છલકાય છે કે નેણ?!!!

કવિતા જિંદગીમાંથી જ આવે છે અને જો એ જિંદગીમાંથી ન આવતી હોય તો કોઈના હૃદયને સ્પર્શી ન શકે. હા, જિંદગી મારી પોતાની પણ હોઈ શકે અને રાધિકાએ કહ્યું તેમ મારી પાસે આવતા સેંકડો દર્દીઓની પણ હોઈ શકે. તબીબે હોવાના નાતે આપ વિચારી પણ ન શકો એટલી જિંદગીના અંતરંગ હિસ્સાઓ અને કિસ્સાઓ અમારી સમક્ષ નિર્વસ્ત્ર થઈ ખૂલતાં રહે છે અને ખબર પણ ન પડે એ રીતે એ તમામ અમારી જિંદગીનો જ એક અનિવાર્ય ભાગ બની જાય છે…

પણ મારે કોઈ ખુલાસો આપવાનો હોય તો એ તો મારી ગઝલોમાં ઠેકઠેકાણે પડ્યો જ છે:

મારી ગઝલમાં મારા જીવનના ન અર્થ શોધ,
દુનિયામાં છું હું, દુનિયાની વાતો કરૂં છું રોજ.

શબ્દ સૂતર, શબ્દ ચરખો, શબ્દ મારી ખાદી છે,
સત્ય જડશે નકરૂં, મારી ગઝલો ગાંધીવાદી છે.

તારીખ કાવ્યની જુઓ, વાંચો પછી કલામ,
એ રીતે જડશે મારી કથા, મારી ચાલ-ઢાલ.

અજવાળું કાળી રાતનું દેખાશે શબ્દમાં,
હાથે ઉજાગરાની કલમને ગ્રહી અમે.

શબ્દોને વાવ્યાં લોહીમાં તો શ્વાસ થઈ ઊગ્યાં,
મારા કવનમાં કંઈ નથી, ભેલાણ સઘળું છે.

મીઠાશ ક્યાંથી શબ્દમાં આવે પછી, કહો!
દુનિયાએ ઠાંસી દિલમાં જો કડવાશ હોય તો.

આ ગઝલ ના શ્વાસ માં થી તું ઊડી ગઈ ને હવે,
શબ્દ ક્યાંથી રહી શકે અકબંધ, ને લ્યો સઘળું બંધ.

શબ્દ થઈ મુજ શ્વાસ માં બસ તું સદા વહેતી રહે,
આ ગઝલ શબ્દો નથી કંઈ, આ જે છે એ પ્રેમ છે.

રાત આખી બેકરારી થઈ મને ડંસતી રહે,
ને સવારે શબ્દ થઈ ચૂમે મને એ પ્રેમ છે.

એક વાત, હરીશ દવે ‘નવ-સુદર્શક’ સાથે પણ…

ગઝલના રંગ સાથે ફોટો મેળ નથી ખાતો એવા આપના મત સાથે હું સહમત છું… પણ ફોટા એ વહી ગયેલી ક્ષણોના દસ્તાવેજ છે, એને ધ્યાનમાં રાખીને ગઝલ નથી લખાતી… આખી ગઝલમાં કોઈ એક શેરને ધ્યાનમાં રાખીને જ ફોટો મૂકી શકું ને? ગઝલમાં તો જેટલાં શેર એટલાં કાવ્ય…

-વિવેક…વૈશાલી…

maf karsho pan hu tamari aa vat sathe sahmat nathi

aapne sau janie chhe k vivekbhai docter chhe….

aakhi duniya ma matra ek docter j ek evi vyakti chhe j jivan na aarambh ane aant ne nikat thi joi jani, jani, samji shake chhe
karan k teo ek nahi ghana jivan ane mrutu ane teni sambhavnao sathe sankdayela hoy chhe ane enu enalasisi pan kari shake chhe

teo jivanani hakikat pan mane chhe ane mrutu na rahasya ne pan vagode chhe

jeno sidho sambandh lagani, samvednao sathe hoy chhe

ketlak docter mate samay jata aa vat matra ” PART OF PROFFESION ” bani ne rahi jay chhe.

samay ane farajni sathe j tabibo aa samvednao jadvi shake chhe, samay sthe e koi ne koi rite vyakt thay chhe.

jemanu ek prakar kavita chhe ane e nirupan aapne
” SHABDO CHHE SWAS MARA ” blog dvara manie chhie

etle j tame joi shaksho k
matra vivekbhai j nahi pan bija ghana docter chhe jeo kavysrushtima jivan vivan ni khushi, dukh, vijay parajay, milan judai, nu saras shbdaropan kari shake chhe

ee maru manvu chhe jaruri nathi k aap pan aa vat sathe sahmat thav.. ane e pan jaruri nathi k aam j hoy