તમારિ કાવ્ય રચનાઓ તો પાગલ કરિ દે એવિ હોય ચે.

આ એક દાયકો એ નાની વાત નહોતી. પદ્ય સાહિત્યનો વૈવિધ્ય રસસભર થાળ મનમસ્તિકને ભોજન મળતું રહ્યું છે. એક જ કવિની કલમ એના જ શબ્દો એની લાગણી અને કલ્પનાના વિવિધ પાસા… સોનેટથી લઈને અછાંદસ અને ત્રિપદી ગઝલ અને આવા ઘણાં ખેડાયેલા અને ઓછા ખેડાયેલા પ્રકારો વારંવાર કવિના મતે અજમાયશ ને પ્રયોગના નામ પરંતુ વાચકના મતે અદ્ભુત પૂરવાર થતા રહ્યા છે.
કંઈ કેટલીય રચનાઓ યાદ આવી ગઈ…
ચાલો ને મળીએ ‘હું’ ને ‘તું’ ની મધ્યના કો’ દેશમાં,
આગત-અનાગત બે પળો દરમ્યાન છૂપા વેશમાં.

આપણી વચ્ચે આ દુનિયા વર્ષો થઈ પથરાઈ ગઈ,
શું ફરક પડશે કદી તારી ને મારી ચાહમાં ?

લોહીમાં સૂરજ કદી ઉગ્યાં નહીં,
જો, નિશા અડબંગ છે મારી ભીતર.

રાતને ધિક્કારતો બે જાંઘની વચ્ચેનો સૂર્ય …

અંજનીગીત.. હિંદી ગઝલ… મુક્તક અને મોનો ઇમેજ અને નઝમ…
નઝમ યાદ આવે છે.. – હું જોઉં છું, શું છું હું એકલો સફરમાં હવે ?…

યાદોની સફર બહુ લાંબી છે… દોસ્ત!

ખૂબ ખૂબ અભિનંદન… અને સ્નેહ