ચલ,
હવે આ ’હું’ અને ’તું’ ના સંબોધનો બંધ કરીએ ,
’સ્વ’ ઓગળે ત્યાં જ પ્રેમની શરુઆત થાય છે…

કહેવાનુ એત્લુ કે યન્ત્ર કે સ્ક્રુ.., બન્ને ફરિ થિ દ્રવ્ય ના લિધે કાર્ય રત નથિ થય શક્યા…..

કોઈ પણ સંબંધ, ગમે એટલો સાચો કેમ ન હોય, અપેક્ષાથી પાર સંભવતો નથી. અપેક્ષારહિત સંબંધ, નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ – આ બધું આપણે ફિલ્મોને પુસ્તકોમાં જોઈ-વાંચીને સંભવ છે એમ સમજી બેઠાં છીએ. વાસ્તવિક્તામાં બે વ્યક્તિ ગમે એટલી એકમેકના પ્રેમમાં ગળાડૂબ કેમ ન ડૂબેલી હોય, સાથે રહેવાનું આવે તો અપેક્ષાઓ અને અહમથી ધારે તોય બચી શકતી નથી. એ અલગ વાત છે કે આપણો સ્વભાવ વાસ્તવિક્તાઓ ન સ્વીકારવાનો અને બીજાને અને ખાસ તો પોતાની જાતને પણ સતત છેતરતા રહેવાનો છે એટલે આપણે આ સનાતન સત્ય સ્વીકારી શકતાં નથી.

કોઈપણ મશીન માટે બધા જ ભાગનું સમાન મહત્વ જ છે એવું બતાવવાનો મારો આ પ્રયાસ છે. અને હું કોઈપણ જાતના મશીનની વાત કરવા મંગતો જ નથી. હું તો જીવનમાં સર્જાતી વિષમતા અને અધૂરપની વાત કરવા માંગું છું.

પ્રતિભાવ બદલ આભાર…

Tamari…panch line….!!

Khub sensitive rachna.

Jyare koi machine k sambandh mathi matr ek skru kadhi nakhta e khotkay to ek j vastu sabit thay chhe k e skru nu kaam mahatva nu hatu…, pn sambandh ma jyare koi skru ni vat aave tyare sambandh mahatva no hovo joiye naa k skru….!!!
Ek skru vagar khotkay e sambandh sacha na hoi shake..evu maru manvu chhe… Prem.. unconditional hovo joiye…!

Mara ek bahu Sara mitr e mne kahyu hatu “Life ma acceptance jaruri chhe””
Darek vyakti sathe no sambandh ane paristhitio kaayam sarkhi nathi rehti….!!