ધ્યાન દોરવા બદલ આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર… આપના શેર અને મારા શેર વચ્ચેનું સામ્ય ગજબનાક છે. શરૂથી જ શ્વાસ (અને શબ્દ) મારી ગઝલના મુખ્ય વિષય રહ્યા છે.. શ્વાસ વિશેના મારા શેર અહીં ટાંકતો નથી પણ શ્વાસ અને આવ-જાને લગતા કેટલાક શેર મને યાદ આવે છે એ અહીં ટાંકું છું:

શ્વાસોના ટાંકણાથી ભીતર ના ખોતરાયું,
રહી રહીને પાછા ફરવું એથી સિરે લખાયું.

હવાની આવ-જા હો એમ પાનાં ઊંચાં-નીચાં થાય,
ગઝલનાં ફેફસાંમાં શું છે, મારા શબ્દો કે શ્વાસો ?

હું આવ-જાના પંથનો સદાનો રાહગીર છું,
તું શ્વાસ બોલ કે હવા કહે, હું એનો એ જ છું.

આવનારા હતા ને જનારા હતા,
શ્વાસના બે ઘડીના ઉતારા હતા.

આપની આ શેરવાળી ગઝલ મેં તાજેતરમાં પ્રગટ થયેલા “સંવેદન’ સામયિકમાં વાંચી. મેં આ ગઝલ જો કે મે મહિનામાં લખી છે… આટલું આપની જાણ ખાતર… કુશળ હશો.

મોટા ભાગના શેર દિલ હચ મચાવી નાખે એવા છે.
તમારી ગઝલો દિલને તો જરુંર સ્પર્શી જાય છે.

વાંચતાં વાંચતા આ વિચાર આવી ગયો…

બધા ડોક્ટરોમાં ભાઇ કવિત્વ હોય નહિ,
અનુભવો વિના વેદના પણ હોય નહિ!

“ચમન”