બંધ કરતામાં થશે ભેળાં છતાં,
તું તિરાડ જ જો, હું જોઉં બારણાં.

ઝાંઝવા, તડકા, અરીસામાં રહ્યો,
હું મને શોધી શક્યો ન જાતમાં.

આંખ, હૈયું, મન – બધું બારીએ છે,
આ જે ઘરમાં છે, શું હું છું ? ના રે ના…
Awesome…..

આપનો વિચાર રોચક છે પણ છંદ તૂટે છે. બીજું આ ગઝલ હમરદીફ-હમકાફિયા ગઝલ છે એટલે અહીં કાફિયાનો આધાર પોતે જ રદીફ પણ છે. અહીં શબ્દાંતે આવતો ‘આ’ આકારાંત કાફિયો રચે છે… કામમાં લેવું શબ્દપ્રયોગથી પણ ભાવ ભાવક સુધી પહોંચી જાય છે અને છંદ જળવાય છે એટલે એ મારી દૃષ્ટિએ યોગ્ય છે. આપના સૂચન બદલ આભાર…

સિક્કા ખિસ્સામાં છે તારી યાદના,
રોજ થોડા-થોડા લઉં છું કામમાં.

ના બદલે –

સિક્કા ખિસ્સામાં છે તારી યાદના,
રોજ થોડા-થોડા લઉં છું વાપરવાં.

કેવું રહે?

આવા સગપણને હવે ક્યાં રાખવા ?

સાથે પણ પ્રાસ બેસે, જો કે મારું જ્ઞાન અધુરું અને અપુરતું છે, એટલે કદાચ બુમ-રેંગ થવાનો પણ અવકાશ છે!

દીપ્તિ ‘શમા’

સિક્કા ખિસ્સામાં છે તારી યાદના,
રોજ થોડા-થોડા લઉં છું કામમાં.

માત્ર એક ખિસ્સામાં એ થોડા માં’ય?!! એને માટે તો આખી બેંક જ ખોલવી પડે… 😀

Specialy ……………….

“સિક્કા ખિસ્સામાં છે તારી યાદના,
રોજ થોડા-થોડા લઉં છું કામમાં.”