ભલભલા કપટ કે મનભેદને બસ સ્નેહની એક કડી જ નડતી હોય છે. તેથી જ સ્નેહ ને માન આપવામા આવે છે.

કાઢીને પહેરશું એ કો’ક દિ’ પણ હમણાં તો,
મૂકી રાખ્યાં છે સ્મરણ ખંતથી વાળીને ગડી.

સ્મરણને ગડી વાળીને ભલે મૂકી રાખ્યા, પણ નજર રાખતા રહેજો. ક્યારેક કાઢીન પહેરવાનુ મન થાય અને ફરીને, આજના જેવી એક સુન્દર ગઝલ/કવિતા મળે.

Love you dear. You are awsome. Among all your kruti I have read, this one spread in my ‘rom e rom’. God bless you.
My blessings always with you,

Harshad

“કાઢીને પહેરશું એ કો’ક દિ’ પણ હમણાં તો,
મૂકી રાખ્યાં છે સ્મરણ ખંતથી વાળીને ગડી.”

સરસ ભાવાભિવ્યક્તિ

ક્યા બાત હૈ વિવેક્ભાઈ મજા પડી . . . . .