વાહ વાહ ક્યા બાત ક્યા બાત …….

બંધ મિલ ની આંખ્યુંમાં એક ધુમ્રરેખા તગતગે,
આવશે, ક્યારેક પાછાં ગાય નાં ધણ આવશે.

છીપની પાંપણનું શમણું, બુંદ થઈને તું પડે,
સ્વાતિનું નક્ષત્ર લઈને કોઈ તો ક્ષણ આવશે.
good thinking,amaging philosophy Sir…puri gazal sundar chhe…chata aa taran sher vadhu sprashi gaya.

તમારી રચનાઓ ખરેખર ઉત્તમ ગઝલકારની હરોળમાં સ્થાન પામે એવી જ હોય છે. અભિનંદન.
વિવેકનું શમણું ‘કવિતા’માં સ્વાતિબુંદ થઈ પ્રગટે;
વિવેકી તુજ ગઝલું વાંછીએ હવે સરિતા થઈ છલકે.

– દિલીપ પટેલ

અભિનંદન તને જરૂર મળે આ કવિતા ‘કવિતા’માં છપાઇ માટે ને તારા સપનાની શરૂઆત થઇ માટે પણ એથી અધિક સત્ય એ જ છે કે આપણી ભાષાને તું મળ્યો છે.
મારા વિચારે તો આ ગજલ કોલેજના સ્તરે પાઠ્ય પુસ્તકમાં ભણવામાં મૂકાવા જેવી છે. આ રચનાનો વિચાર વિસ્તાર ઉત્તમ છે.

મીના

વજનદાર વાત ! સરસ.

-ધવલ.