નીચેની પંક્તિ ખુબજ ગમી. બહુજ મહાન સત્ય કહી દિધું. You are a very good observer!

“પાણી પાણી જ હોય છે એ છતાં, પાણી પાણીમાં છે ફરક કેવો ?
માપસરનું મળત તો વૃક્ષ બનત, કાષ્ઠ કોહી ઊઠ્યાં જળાશયમાં”

બે લાઈનોમાં તમે કેમેસ્ટ્રી, એગ્રીકલ્ચર,ફીલોસોફી અને પોએટ્રી બધુ જ સમાવી દીધું છે! આવું જ
creative લખતા રહો તેવી શુભેછાઓ.

દિનેશ ઓ. શાહ, ડી ડી યુનિવરસીટિ, નડિયાદ, ગુજરાત, ભારત

પાણી દેખાડું મારું એ પહેલાં પાણી પાણી જ થઈ જવાયું છે,
આપ સામે ફરક રહે જ છે ક્યાં, મારા આશય તથા જળાશયમાં ?

ભેંસની પીઠની સવારીઓ, વડની ડાળીની ચિચિયારીઓ;
કાળના થર ચડી ગયા એ પછી ના જડ્યા ગામના જળાશયમાં ?

વાહ્
માણતા માણતા …

આવી પહોંચ્યું છે જળાશય આંખનું ; હું જાઉં છું;
ને તમારે પણ અહીંથી પાછા વળવું જોઈએ.

આ બે શેર ખાસ થયા છે:

રેતનો એક એક-કણ તળનો ,બસ ! પ્રતીક્ષા અને ઝુરાપો છે,
વાદળો દૂર દૂર ક્યાંય નથી, પાણી પણ છે જ ક્યાં જળાશયમાં ?

પ્રશ્ન હજ્જારો ઊભ્ભા મોલ સમા ઊગી આવ્યા’તા મારી આંખોમાં,
આપે પાંપણ જરાક ઊઠાવી, ડૂબ્યા સૌ સામટા જળાશયમાં. …… વાહ!

છાતીના ઓરડામાં.. અને પાણી દેખાડું મારું .. વાળા શેર સમજવામાં થોડાક અઘરા પડે છે.

કાંકરીના ઊડવા કરતાં કાંકરીનું પડવું અને ઘર જમાવી બેઠા કરતાં ઘર બનાવી બેઠા કે ડેરો જમાવી બેઠા એવા શબ્દપ્રયોગ પ્રચલિત વાક્ પ્રચારોની વધુ નજીક આવશે એવું મને લાગે છે.

અભિનંદન!