Baki

Fari farithi manushya deh pamavo chhe jarur,
Ne je kari chhe bhulo, tej farithi karavi chhe.

Abhinandan

આભાર સહ્

-પ્રિય જયદીપભાઈ… અઠવાડિયામાં બે વાર મારી કૃતિ પૉસ્ટ જરૂર કરું છું, પણ એટલી ત્વરાથી નથી ઘા થતા, નથી શબ્દો વહેતા… થોડી કૃતિઓ અગાઉ લખેલી છે અને થોડી બસ, લખાતી રહે છે… આપ સૌનો સ્નેહ સતત લખતા રહેવા માટે મજબૂર કરતો રહે છે…

-પ્રિય પ્રણવભાઈ… ગઝલસંગ્રહને પ્રકાશિત થવામાં હજી ઘણી વાર છે… શુભેચ્છા માટે આભાર…

–જયદીપ.

અને હા ” શ્વાસની લાશ” તો આજે જ સાંભળી!
મઝા પડી!

આપની વાત સાચી છે. સમય પર પોસ્ટ કરવાની ઉતાવળમાં મેં બે જગ્યાએ ટાઈપ કરતાં કરતાં કાબૂ ગુમાવ્યો, એમાની એક ભૂલ આપે યોગ્ય રીતે પકડી પાડી છે..

ભૂલવાનો આ વિચાર તો કેવો સરસ છે, દોસ્ત !
આચારમાં હું એને ઉતારી શકું અગર…

ચાલું છું લાશ શબ્દની લઈ શ્વાસના ખભે,
આવી ગયું મસાણ, ઉતારી શકું અગર.

- આ બન્ને શેરમાં જે ભૂલ રહી ગઈ છે એ મૂળ કૃતિમાં સુધારી લઉં છું…

ભૂલવાનો આ વિચાર તો કેવો સરળ છે, દોસ્ત !
આચારમાં હું એને ઉતારી શકું અગર…

ચાલું છું લાશ શ્વાસની લઈ શબ્દના ખભે,
આવી ગયું મસાણ, ઉતારી શકું અગર.

વિવેક્ભાઈ,
સરસ ગઝલ …..

સામાન્ય માનવી માટે આ ગઝલ યોગ્ય લાગે છે,
પણ તમારા જેવા માનવી કે જે પોતાની જાતને કોરાણે મૂકી માનવજાત ની સેવા ના મંતરથી મંત્રાયલા હો, તેમને ,પોતાને પોતાની જાત થી બહાર કાઢવાની કે ખુદને સુધારવાની જરૂરત દેખાતી નથી…
છતાં અમારા સૌનાં દિલ પર દસ્તક દઈ હ્રદયમાં ‘રામ ‘ જગાડવા બદલ આભાર…..

જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા

વાહ !
બહુ જ સરસ , વિવેકભાઇ.