(પારદર્શક સમુદ્રમાં સરી રહેલું આશ્ચર્ય… … માલદીવ્સ, ફેબ્રુઆરી-2002)
એક જ સ્ખલન આખું જીવન અમને સતત નડતું રહ્યું,
હર રૂપમાં, હર શ્વાસને, હર સ્વપ્નને અડતું રહ્યું.
ક્ષય પામવાનો શાપ છે, છો ચાંદની મુજ શુદ્ધ હો,
માથે કલંક એક જ છે કિંતુ આજીવન નડતું રહ્યું.
એવા સ્મરણનું વિસ્મરણ થાતું નથી કેમે કરી
જેના પડળની વચ્ચે આ મન ધાન થઈ ચડતું રહ્યું.
સૌએ કહ્યું, ભૂંસે પવન થઈ, કાળ રેતીમાંથી છાપ,
પત્થર મહીં પગલાં બનીને કોણ તો પડતું રહ્યું.
સાચે અગર જો આ ક્ષણોને જીવવામાં નહોતો થાક,
થઈને કરચલી કોણ આ માથે કહો, પડતું રહ્યું?!
મારી નજર ભટક્યાં કરી, એકાગ્રચિત્ત જ તું સદા,
કિલ્લો અડીખમ લાગે છો ને, કૈંક ઉખડતું રહ્યું.
રાતે પ્રિયાના ગર્ભમાં પગરવ થયો નક્કી કશોક,
ગળપણ વધારે ચામાં બાકી શાને ઉમડતું રહ્યું ?
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર
11 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/83/trackback/
October 8, 2006 at 4:06 am
manvant
એવા સ્મરણનુ વિસ્મરણ થાતું નથી કેમે કરી….
કયું સ્મરણ હશે
October 8, 2006 at 7:05 pm
ધવલ શાહ
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
- મઝાની વાત !
October 8, 2006 at 8:53 pm
Suresh
રાતે પ્રિયાના ગર્ભમાં પગરવ થયો નક્કી કશોક,
ગળપણ વધારે ચામાં બાકી શાને ઉમડતું રહ્યું ?
બધી અદ્ ભૂત કડીઓમાં આ ના સમજાઇ.
October 9, 2006 at 1:45 am
UrmiSaagar
સૌએ કહ્યું, ભૂંસે પવન થઈ, કાળ રેતીમાંથી છાપ,
પત્થર મહીં પગલાં બનીને કોણ તો પડતું રહ્યું.
very good words…. nice gazal!
October 9, 2006 at 1:48 am
UrmiSaagar
રાતે પ્રિયાના ગર્ભમાં પગરવ થયો નક્કી કશોક,
ગળપણ વધારે ચામાં બાકી શાને ઉમડતું રહ્યું ?
બાળક આવવાના સમાચારની ખુશી, એ જ આ ‘ગળપણ’ ને??!!!
October 9, 2006 at 12:36 pm
Foram
વિવેકભાઈ, વાંચ્યા પછી કશું બોલી શકાય એવી હાલત જ નથી રહી… સીધા જ ભૂતકાળ માં પહોંચી જવાયું…. અતિ સુંદર ગઝલ… અભિનંદન….
October 9, 2006 at 2:47 pm
Anonymous
Vivekbhai,
really wonderful, keep it up.
Dipankar Naik
October 9, 2006 at 4:40 pm
nilamhdoshi
એક જ સ્ખલન આખું જીવન અમને સતત નડતું રહ્યું..
ખૂબ સરસ.જોકે આપની કઇ ગઝલના વખાણ કરવા એ ખબર નથી પડતી.હું પણ કાવ્યો લખુ છુ અને છપાય પણ છે.પરંતુ બધા અછાંદસ,છન્દમાં મારી ચાંચ ડૂબતી નથી.શીખવુ પડશે હવે ..તમારા જેવા ગુરૂ મળે તો…
October 9, 2006 at 6:01 pm
NARESH
Excellent
October 9, 2006 at 6:08 pm
vijayshah
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
sundar vichar ane sundar abhivyakti!
October 10, 2006 at 5:34 pm
Parag Majmudar
Very very touching ghazal.I do not have gujrati font thus can not write commnet in gujrati