(ગડીસર તળાવ… … જેસલમેર-2004)
ચમનમાં એ પછી તો કેટલી આવી ગઈ મોસમ,
તમે તરછોડ્યું જેને એ કદી પામ્યું નહીં ફોરમ.
અમે તો સૂઈ લીધું રાત આખી શાંત નિદ્રામાં,
નડી તમને એ વાતો જે તમે રાખી હતી મોઘમ.
જીવનના અંતે સમજાયું મને કે સત્ય છે એક જ,
સુખી એ હોય છે, રાખે છે જે દિલમાં અપેક્ષા કમ.
અમે તો ખુદ સહન કીધું છે, એણે માત્ર જોયું છે,
વિચારો, શું થઈશ હું, થઈ ગયો સિદ્ધાર્થ જો ગૌતમ !
ફરક આવ્યો આ ક્યાંથી મિત્રમાં, મારી બળી લંકા,
વફાના ખાધા જેણે સમ, એ નીકળ્યાં સૌ વિભીષણ સમ.
ગણી જેને નદી મેં મિત્રતાની, એ હતું મૃગજળ,
હતું બાકી, સતત છળતું રહ્યું થઈ બાષ્પ પણ શબનમ.
કહ્યું આપે, ગયા છો હાથ ખાલી લઈ જીવનમાંથી,
મેં ખોલ્યું છાપું તો કોરા બધા પાનાં, બધી કોલમ.
ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર

15 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/77/trackback/
September 17, 2006 at 1:50 am
manvant
કોરાં પત્તાં….કોરી કોલમ…!
સુખી એ હોત છે,રાખે છે જે દિલમાં અપેક્ષા કમ….
નડી તમને એ વાતો જે ત્મે રાખી હતી મોઘમ…
આપને કાંઈ ના થયુ ?
September 17, 2006 at 5:01 am
ધવલ
અમે તો ખુદ સહન કીધું છે, એણે માત્ર જોયું છે,
વિચારો, શું થઈશ હું, થઈ ગયો સિદ્ધાર્થ જો ગૌતમ !
- સરસ વાત !
September 17, 2006 at 2:05 pm
Anonymous
જીવનના અંતે સમજાયું મને કે સત્ય છે એક જ,
સુખી એ હોય છે, રાખે છે જે દિલમાં અપેક્ષા કમ.
મિત્ર વિવેક,
આ કદાચ સનાતન સત્ય હોઇ શકે પણ મારી સાથે ક્યારેય લાગુ નહી પડેલું આ સત્ય છે. કદાચ સંત થતા નહીં આવડ્યું હોય મને….
મીના
September 17, 2006 at 6:12 pm
Chetan Framewala
જીવનના અંતે સમજાયું મને કે સત્ય છે એક જ,
સુખી એ હોય છે, રાખે છે જે દિલમાં અપેક્ષા કમ.
અમે તો ખુદ સહન કીધું છે, એણે માત્ર જોયું છે,
વિચારો, શું થઈશ હું, થઈ ગયો સિદ્ધાર્થ જો ગૌતમ !
………………………
બહુ જ સુંદર ગઝલ વિવેકભાઈ!
બસ અપેક્ષા એટલી,રાખી અમે,
ફૂલોની ફોરમ સદા ચાખી અમે.
સત્ય સમજાતાં- ભલે છોડ્યું બધું,
જીંદગી,ચેતન- કુવે નાખી અમે
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા..
September 18, 2006 at 12:36 am
Jayshree
વાહ વિવેકભાઇ… ખરેખર.. Too Good..!! બધા જ શેર ગમી ગયા..
September 18, 2006 at 10:53 am
અમિત પિસાવાડિયા
જીવનના અંતે સમજાયું મને કે સત્ય છે એક જ,
સુખી એ હોય છે, રાખે છે જે દિલમાં અપેક્ષા કમ.
વાહ !
September 18, 2006 at 6:42 pm
Suresh
ખરેખર વિચાર કરતા મૂકી દે તેવી ગઝલ છે.
કહ્યું આપે, ગયા છો હાથ ખાલી લઈ જીવનમાંથી,
મેં ખોલ્યું છાપું તો કોરા બધા પાનાં,બધી કોલમ.
આ કડીનું રસ દર્શન કરાવીશ ?
September 18, 2006 at 11:37 pm
ઊર્મિસાગર
કહ્યું આપે, ગયા છો હાથ ખાલી લઈ જીવનમાંથી,
મેં ખોલ્યું છાપું તો કોરા બધા પાનાં,બધી કોલમ.
ખૂબ જ ઊંડી વાત કરી છે વિવિકભાઇ!
જીવનમાંથી જનાર સ્વજન માત્ર ખાલી હાથે નથી ગયા પણ અંદરના ‘કવિ’ને પણ લઇ ગયા… ?
September 20, 2006 at 12:03 pm
radhika
કહ્યું આપે, ગયા છો હાથ ખાલી લઈ જીવનમાંથી,
મેં ખોલ્યું છાપું તો કોરા બધા પાનાં,બધી કોલમ.
જીવનના અંતે સમજાયું મને કે સત્ય છે એક જ,
સુખી એ હોય છે, રાખે છે જે દિલમાં અપેક્ષા કમ.
- સરસ વાત ! too good
September 21, 2006 at 12:10 am
sana
Very touchy writings….
Your writings always touches the heart…Really good…
September 21, 2006 at 12:28 pm
વિવેક
પ્રિય સુરેશભાઈ.
પોતાની કવિતાનું રસ-દર્શન કરાવવું કદાચિત સૌથી અઘરૂં કામ છે.
કહ્યું આપે, ગયા છો હાથ ખાલી લઈ જીવનમાંથી,
મેં ખોલ્યું છાપું તો કોરા બધા પાનાં,બધી કોલમ.
-મારે આ શેર વિશે ટૂંકાણમાં કંઈ કહેવું હોય તો આમ કહી શકું: પ્રિયજન કદાચ જીવનમાંથી કશું લીધા વિના જ કવચિત ચાલ્યું જાય છે પણ જ્યારે સૂક્ષ્મ અર્થમાં જોઈએ તો જ જાણ થાય કે હકીકતમાં તો હવે જીવનમાં કંઈ જ રહ્યું નથી… જીવનનું છાપું જ્યારે પ્રિય વ્યક્તિનો ખાલીપો અનુભવે છે ત્યારે માંહ્ય કાંઈ જ રહેતું નથી. જીવનમાં માત્ર છાપાના પાનાંની એકવિધતા જ નથી હોતી, વિવિધરંગી કોલમોની નવીનતા પણ હોય છે… કોઈ ચાલ્યું જાય ત્યારે જીવનનો માત્ર રસ જ નહીં, નીરસતા પણ જાને વહી નીકળે છે… રહે છે માત્ર કોરું છાપું!
September 21, 2006 at 5:27 pm
Dr. Pankaj Gandhi
Dear friend,
Last two lines are very much touchy, it has realized me the importance of a family member who past away, I recalled a lot about my loving gandpa, who had nurtured us in such a way that, today, we r seeing the fruits of it. Thanx for development of such beautiful lines
Pankaj Gandhi
September 22, 2006 at 2:32 pm
Jaydeep Tatmia
વાહ વિવેકભાઈ… મારાં અન્ય એક મિત્ર, જે પણ વ્યવસાયે તબીબ છે અને એમને પણ સાહિત્યનો એટલો જ શોખ છે, એ યાદ આવી ગયા. ડૉ. મહેશ નાયક હાલ ડી.વાય.એસ.પી. નવસારી છે. ઉત્તમ ફોટોગ્રાફ્સ સાથે ઉત્તમ રચનાઓ.
–જયદીપ ટાટમીયા, શ્રીનગર.
September 23, 2006 at 7:04 am
Bhavesh Jhaveri
Vivekbhai,
Indeed another gem from you. Indeed soul stirring, in today’s materialistic world when people are running madly this really is a soothing one. People should realise this early and start looking to help each other & acknowldege the godliness in one another. We all are sons of one great soul. Keep it up. Warm Regards
Who in this world is going to keep with him all the material
When the world itself is so unreal
So keep the love & share the zeal
Life would be a worthwhile deal
August 5, 2007 at 11:06 am
Pinki
Poetry lies between two lines, in the blank space
and that blank space only poet himself can fill and feel………
vivekbhai ,
rasdarshan karaavathi
rachana maanavi vadhu gami………….
another nice rachana.