
(ધોધ : ધરતીને ઊગેલું સ્વપ્ન… …સૌરાષ્ટ્ર, ઑગષ્ટ-03)
પડેલા પથ્થરોમાં જે રીતે ઝરણાં જડી આવે,
સ્મરણના રણમાં તારા જળમયી હરણાં મળી આવે.
તું મોટો છે - શું એ કરવાને સાબિત પૂર લાવ્યો છે ?
…કે જ્યાં એક લાશ પણ હાથોમાં લઈ તરણાં તરી આવે…
અમારા આભ સરખા ઘા ઉપર થીંગડા નહીં ચાલે,
એ જાણું છું છતાં ઈચ્છું તું ચાંદરણાં લઈ આવે.
નિરાશા થાય છે પૃથ્વી ઉપર જન્મી ફરી પાછાં,
આ શું કે આદમી કો’ આદમીવરણાં નહીં આવે ?
જો જગ્યા હોય મનમાં આભ સમ ચાદર મળે તમને
ને પાથરવાને પૃથ્વી જેવા પાથરણાં મળી આવે.
તમારી હોય જો તૈયારી વીંધાઈ જવાની, દોસ્ત !
નયન ચારેતરફ તમને તો મારકણાં મળી આવે.
આ મારો શબ્દ પણ તારી જ માફક જો હવા થઈ જાય,
તો મારા શ્વાસમા મારાય સાંભરણાં કદી આવે.
-વિવેક મનહર ટેલર
6 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/75/trackback
September 9, 2006 at 10:58 pm
પંચમ શુક્લ
સુંદર રચના….
કૈંક લખું તું તરણું પાથર,
મસ્ત પવન પાથરણું પાથર.
September 10, 2006 at 8:22 pm
UrmiSaagar
અમને તારવા તું ખુદ અહીં કદી આવે ન આવે,
તારા નામે ખુદ તરનારા અહીં અનેકો મળી આવે!
September 16, 2006 at 11:16 am
Jayshree
વાહ વિવેકભાઇ…
જો જગ્યા હોય મનમાં આભ સમ ચાદર મળે તમને
ને પાથરવાને પૃથ્વી જેવા પાથરણાં મળી આવે.
સરસ…!! મજા આવી હોં…!!
September 21, 2006 at 12:20 am
sana
Je chodi ne jata rahya che tene yaad kari aa rachna rachi hasey….
nice writing…
October 12, 2006 at 8:07 am
Monu
This post has been removed by the author.
October 12, 2006 at 8:11 am
Monu
Bahu Saras Kavita chhe. Saral shabdo na prayog kavita ne “Natural Flow” aape chhe. Very well written poem.