
(અક્સ… વ્હેલી પરોઢનું વિસ્મય , તાજ, આગ્રા, મે’2005)
એક સ્વપ્ન પાછું પડતું મૂકું છું,
રાતમાંથી જાતને હડસેલું છું.
શબ્દ એક જ દીપ છે આ રાતમાં,
ધીમે ધીમે એથી એને બાળું છું.
જે સમય તેં આપ્યો, કાંડે બાંધીને
કેન્દ્ર એક જ રાખી કાયમ ઘૂમું છું.
તું મળે તો પાત્રમાં પડશે કશું,
ઘેર લખ ચોરાસી બાકી યાચું છું.
શ્વાસના હાથોમાં છે શબ્દોનો હાર,
જો, હવે કોને નગરમાં પરણું છું ?
-વિવેક મનહર ટેલર
8 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/74/trackback/
September 6, 2006 at 2:57 pm
Chetan Framewala
રાત માંથી જાતને હડસેલ ના,
ને , આ સ્વપનને,તું પાછા મેલ ના,
શબ્દો રાખે,સૌ હિસાબો, શ્વાસનાં,
શબ્દો સાથે આજ ચેતન ખેલ ના..
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા
September 6, 2006 at 5:49 pm
Bhavesh Jhaveri
Dreams & breath’s have never been so nicely intermingled. Really you have a special touch. Keep it up.
September 6, 2006 at 9:25 pm
Anonymous
Vivek,
waah……..
Meena
September 7, 2006 at 12:35 am
sana
I think your words are amazing and are your strength also…
September 7, 2006 at 2:49 pm
Anonymous
nice wording doctor.
it’s really amazing
September 9, 2006 at 3:32 am
manvant
ઓ…ડૉ. સાહેબ ! જાનમાં બોલાવજો…..!
September 30, 2006 at 10:03 am
Neha
I never found such Beautiful Picture of Taj Mahal..As usual seems your photography.!!
If u dont mind then now it will be in my collection.
January 4, 2007 at 12:42 pm
sadashiv patil
hi sir,
tamari aa kavitao khub j saras chhe, actually hu marathi chhu pan maru bhantar gujrati ma thayu ane mane aatlo gujrati visay pratye ras nathi pan kharekar aapni aa kavitao ane gazalo vanchi ne gujrati language par maan vadhi jay chhe.