સાહસ

બહુ સરસ …

આ શહેરના શાંત કોલાહલની વચ્ચે
આ ટહુકાઓનો ઘોંઘાટ જ
કદાચ હજી મને જીવતો રાખી શક્યો છે.
પેલાં
દીવાલને વળગીને જીવવા મથી રહેલા
ફૂલ-છોડ-ઝાડનું સાહસ કદાચ સફળ છે.
મકાન અને કમ્પાઉન્ડ-વૉલની વચ્ચે ચગદાઈ મરવા છતાં
એ લોકો
મારામાં મકાન ચણાઈ જતું અટકાવી શક્યા છે !

બહુ જ સરસ રચના. અભિનંદન.

I enjoy for the nice one.

વાહ….! અને આહ્… આ તારેી દેીલ ને સ્પર્શતેી સુન્દર રચના …અને મારેી, ખાસ તો એ આપણેી mummy ના દેીલ નેી વાતોને જુનેી અવિસ્મરનિય યાદો ના તારો ને ઝણ્ઝ્ણાવેી ગઇ….!ખુબ જ touchy……..! આ પ્રદુષણ ના જમાના મા પ્રક્રુતિ પ્રત્યે તારોઆ અનહદ પ્રેમ્ તારેી આ રચના થકેી દિલ ને સ્પર્શેી ગયો..!

ત્રણેય રચનાઓમાંનો વેદનાપૂર્ણ વ્યંગ સ્પર્શી ગયો.

સીધી ઉતરી જાય એવી એકદમ પ્રવાહી. ખરેખર ખૂબ સુંદર રચના થઈ છે.

શહેરના શાંત કોલાહલની વચ્ચે
આ ટહુકાઓનો ઘોંઘાટ જ
કદાચ હજી મને જીવતો રાખી શક્યો છે.
પેલાં
દીવાલને વળગીને જીવવા મથી રહેલા
ફૂલ-છોડ-ઝાડનું સાહસ કદાચ સફળ છે.
મકાન અને કમ્પાઉન્ડ-વૉલની વચ્ચે ચગદાઈ મરવા છતાં
એ લોકો
મારામાં મકાન ચણાઈ જતું અટકાવી શક્યા છે !
સુંદર..કવિતા ગમી ગઈ..

………………

સુન્દર.કવિ પર્યાવરણની ચિન્તા ન કરે તો કોણ કરશે? બે લીટી મારા તરફ્થી…………..

જિજિવિશાથી જીવાય જિન્દગી,
સાહ્સથી ખરીદાય જિન્દગી,
મકાનોના જ્ન્ગલ્મા ફુલોની ક્બર,
ટ્હુકાઓની રોળાય જિન્દગી.

આ લીલા સમ્વેદન વહેચવા બદલ ધન્ય્વાદ્.

આ શહેરના શાંત કોલાહલની વચ્ચે
આ ટહુકાઓનો ઘોંઘાટ જ
કદાચ હજી મને જીવતો રાખી શક્યો છે.
પેલાં
દીવાલને વળગીને જીવવા મથી રહેલા
ફૂલ-છોડ-ઝાડનું સાહસ કદાચ સફળ છે.
મકાન અને કમ્પાઉન્ડ-વૉલની વચ્ચે ચગદાઈ મરવા છતાં
એ લોકો
મારામાં મકાન ચણાઈ જતું અટકાવી શક્યા છે !

અન્યની સતત ઝઝૂમતા રહેવાની મથામણ ક્યારેક આપણા માટે પ્રેરક બનતી હોય છે.

સુંદર રચના !!!

સુંદર

મેં
જેમ-જેમ આ શહેરનું પાણી પાયું,
એમાં મકાન ઊગતું ગયું.
હવે થોડા કૂંડા અને
કમ્પાઉન્ડ વૉલને વળગીને ટકી રહેલાં
થોડાં છોડ અને ઝાડ
એમની નવી ડાળી પર
દીવાલ ઊગી નીકળવાની બીક છતાં
જીવવાનું સાહસ કરી રહ્યાં છે.

સરસ રચના

હેમન્ત વૈદ્ય

સુંદર રચના.

ક્યા બાત હે કવિ વિવેક્ હદય થી આ કાવ્યને આવકારુ છુ, ખરેખર આ પળે એવુ લાગી રહ્યુ છે કે આકાવ્ય કોઇ ડોકટરે નહી પણ એક નગર પ્રેમિ કવિએ હદયની વેદનાને વાચા આપી છે,

Thoroughly enjoyed..Actually you stole my heart-my mouth!! Excellent expression. congratulations.

Poems of Nature….Speaks out ur Inherent Nature…

Keep enlightening…..

Nice Poem Enjoyed and excited What a satire on Concret Growth

K. R. Shah

સાહસ , March 6, 2010 in અછાંદસ by વિવેક
તમારી સાથે તમારા બગીચામાં કુદરતના ખોળામાં બેસી શાંત અવાજો માં ખોવાઈ જવાની મઝા પડી.
પણ આને હું સાહસ તો ન જ ગણી શકું. સહજ જરૂર છે.

આ શહેરના શાંત કોલાહલની વચ્ચે
આ ટહુકાઓનો ઘોંઘાટ જ
કદાચ હજી મને જીવતો રાખી શક્યો છે.

મઘુર મીઠો જીવવાનો આઘાર. અભિનંદન. ખુબ ગમ્યું.

ચન્દ્રકાન્ત લોઢવિયા.

ખુબ જ સઆચી વાત ડો. શહેરમાં રહેતો ગાર્ડન થોડા સમયમાં જ ઇંટોનો બનવા લાગે છે….ને રચાતી જાય છે દીવાલો પર દિવાલો…બસ એમાંથી થોડા લોકો બચી જાય છે.

પ્રિય વિવેકભાઇ,

મસ્ત અછાંદસ રચના….હવે એક છાંદસ થઇ જાય !

માનવી, તારો એટલો પાડ !
બચ્યા છે હજી થોડા ઝાડ ,
બચ્યા છે ફૂલો થોડા માંડ,
ને મળે છે રંગીન સલાડ…
માનવી, તારો એટલો પાડ !

જીવડાં, તારો એટલો પાડ !
ભેદી શકે તું દવાઓની વાડ !

પંખી, તારો એટલો પાડ !
વેઠી શકે તું તાપ-વરસાદ-ટાઢ !

પ્રાણી, તારો એટલો પાડ !
માણી શકે તું એંઠો એંઠવાડ !

પ્રભુ, તારો એટલો પાડ !
લડાવ્યા તેં અમને ખૂબ લાડ !

સુંદર
આખો દિવસ
શિકારની તાકમાં સ્થિર બેઠેલા જોવા મળે છે.
ખિસકોલીઓની દોડાદોડ અને ચિક્-ચિક્
મારા આંખ-કાનમાં સતત રોપાયાં કરે છે.
ક્યારેક બુલબુલ,
તો ક્યારેક ઑરિએન્ટલ રોબિન,
ક્યારેક દેવચકલી
તો ક્યારેક પોપટ, મેના,કાબર,કાગડા-
-મારા બાગનાં બચેલાં વૃક્ષોના રંગ
મોસમથીયે વધુ ઝડપે બદલતા રહે છે.
કોયલનો ટહુકો તો
આંબાનાં મૂળની જેમ જ
જાણે બાગની જમીનમાં
ખોડાઈ જ ગયો હોય એમ હટતો જ નથી.
ચકલીનું ચીં-ચીં
અને કબૂતરનું ઘૂ-ઘૂ
તો આમેય કદી ખોવાયાં જ ન્હોતાં.

વાહ્

કમ્પાઉન્ડ વૉલને વળગીને ટકી રહેલાં
થોડાં છોડ અને ઝાડ

ક્યા ખૂબ….