ત્રિવેણી

PA252870
(ઊડતી ક્ષણો…                          …ટોપણસર તળાવ, માંડવી, કચ્છ, ૨૫-૧૦-૨૦૦૯)
(Painted Stork ~ જંગધીલ ~ ઢોંક ~ Mycteria leucocephala)

*

Kumar_chhut chhe tane
(‘કુમાર’, દિપોત્સવી અંક, ઑક્ટોબર-૨૦૦૯..        .. તંત્રી: શ્રી ધીરુ પરીખ)

*

Ghazal vishwa_be chaar shwaas ni
(‘ગઝલ વિશ્વ’, ઑક્ટોબર-૨૦૦૯…       …તંત્રી શ્રી : રાઅજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’)

*

Opinion_tara naam no
(‘ઑપિનિયન’, ઑગસ્ટ-૨૦૦૯…           …તંત્રી શ્રી વિપુલ કલ્યાણી)

(કાવ્યનું શીર્ષક : ‘શાંત’)

*

PA252881
(જંપતી ક્ષણો…                       …પેઇન્ટેડ સ્ટૉર્ક, ટોપણસર તળાવ, માંડવી)

14 thoughts on “ત્રિવેણી

  1. ત્રણ ગઝલ ……બધેી જ રચનાઓ ખુબ જ સુન્દેર …!ફરેીથેી chhoot che tane સાભળેી …માણેી….મજા પડેી ગઇ.

  2. ગ્ંજિફો ચિપતા સતત તમારા ખ્યાલ મા રાજા રાણિ એક્કા ને તમારા હાથ મા મુકિ દિધા ;હવે બોલો હું હારિ કે તમે હાર્યા……

  3. સુંદર,
    કઇક લખુતો.
    એ રમત રમે છે કે રમાડે છે?
    રમત હોત તો વાંધો ન હતો,
    આપણે જે હારીયા છે તે પણ.
    જીતી શકો તમે તેના સંજોગ નથી.
    તમે તો રમત કહીને ખસી ના જશો.
    શિલ્પા……
    ………………………………………….
    http://zankar09.wordpress.com/
    (2) poems:- rankar….
    http://shil1410.blogspot.com/
    ………………………………………………

  4. Dear Vivekbhai,

    My daughter Aishwariya liked your poem ” Chhut chhe tane” very much.
    She wants your autograph.
    Please explain the last two lines.
    Really a nice one !
    Nice photograph also !

  5. સલીમભાઈ,

    છૂટ છે તને ગઝલના આખરી શેર વિશે હું આટલું કહેવા માંગું છું:

    આ આંગળીના શ્વાસમાં થઈ શબ્દની હવા,
    આશ્રિતને પ્રાણ બક્ષવાની છૂટ છે તને !

    શબ્દને જ શ્વાસ ગણી જીવન જીવતા માણસની -કવિની- આ વાત છે. સાથે જ પ્રેયસી પરના અનન્ય આલંબનની પણ વાત સાથે જ વ્યક્ત થઈ છે.

    કવિ ગઝલ લખે છે ત્યારે હાથ અને હાથની આંગળીઓ એનું સાધન બને છે… પણ આ આંગળીઓ તો શબ્દ સિવાય બીજું કશું શ્વસતી જ નથી. એને શબ્દની હવા ન મળે તો એ કદાચ મૃત્યુ પણ પામે… અને કવિનો શબ્દ તો એની પ્રેયસી જ છે… એટલે કવિ પ્રેયસીને વિનંતી કરે છે કે આ આંગળીના શ્વાસમાં તું પોતે શબ્દની હવા થઈને આવે તો જ એને નવા પ્રાણ મળે… પ્રેયસીને આગ્રહ તો કરી શકાતો નથી.. એટલે આંગળીને શબ્દ યાને કે કવિને ગઝલની પ્રરણા આપીને જીવતો રાખવો કે ન રાખવો એની પૂરેપૂરી છૂટ કવિ પ્રેયસીને આપે છે…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *