(સ્કુબા ડાઈવીંગ…. ….માલદીવ્સ-ફેબ્રુઆરી-2002)
ખુદ તો બની શકું છું હું, છોને ખુદા નથી,
કણ થઈ શકું તો ખૂબ, ભલે અર્બુદા નથી.
ભીતર ભલે ને હો હવા, કાયા તો એ જ છે,
ફૂટીને જળમાં ના ભળે એ બુદબુદા નથી.
શ્વાસોના સઢ ફરક્યાં પવન શબ્દનો લઈ,
એના વિના આ હોડીનો કો’ નાખુદા નથી.
મારી ગઝલમાં કેમ જીવન મારું ધબકે છે?
શબ્દો ને શ્વાસ એક છે મારાં, જુદા નથી.
ડૉ.વિવેક મનહર ટેલર
અર્બુદા=પર્વત (આબુ પર્વત)

6 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/58/trackback/
July 5, 2006 at 5:47 pm
radhika
શ્વાસોના સઢ ફરક્યાં પવન શબ્દનો લઈ,
એના વિના આ હોડીનો કો’ નાખુદા નથી.
nice … too good
docter saheb ,
મારા અને સુરેશકાકા ની ટીપ્પણીનો સરસ ખુલાસો આપ્યો છે
મારી ગઝલમાં કેમ જીવન મારું ધબકે છે?
શબ્દો ને શ્વાસ એક છે મારાં, જુદા નથી.
July 5, 2006 at 8:55 pm
Jayshree
મારી ગઝલમાં કેમ જીવન મારું ધબકે છે?
શબ્દો ને શ્વાસ એક છે મારાં, જુદા નથી.
Very nice.
Thanks
July 6, 2006 at 11:37 pm
sana
What to comment??..
Good….
July 7, 2006 at 5:16 pm
Suresh
આખી ગઝલ ત્રણ વાર વાંચી. મારા સ્વભાવ પ્રમાણે મૂલ્યાંકન કરવા બેઠો કે કયો શેર સૌથી વધારે ગમ્યો. એક પણ ન મળ્યો !!
ચમકી ગયા ને?
બધાજ એટલા સરસ છે કે આમાંથી સહુથી સારો કયો તેની પંચાત બાજુએ મૂકી દીધી!
તારા મગજનો એક નાનો સેલ મારા મગજમાં ટ્રાન્સપ્લાંટ કરી આપને ડોક્ટર, પ્લીઝ …
July 8, 2006 at 12:12 pm
siddhi
really great love love ur site!!!!!!!!!
July 15, 2006 at 5:14 am
manvant
કાવ્યની છેલ્લી પંક્તિએ તમારો શ્વાસ શબ્દોમાં ભરી
દીધો છે !વહાલા ડૉ.સાહેબ !
“શબ્દો ને શ્વાસ એક છે,મારાં,જુદાં નથી !”