It’s great to see your blog.I was not aware of your this talent. Excellent… keep it up.

Prashant

એક તારી યાદનો બોજો રહ્યો દિલમાં સદા,
એટલે ન ભાર વર્તાયો જીવનનિર્વાહમાં.

-વિવેક

આ શેર ઘણો જ ગમ્યો. આના પરથી યાદ આવી ગયું:-
એટલે તો શ્વાસ મેં રોકી દીધા ‘બેફામ’
નથી જાવું જ જન્નતમાં દુનિયાની હવા લઈને.

તમે શ્વાસના કવિ છો. લખતા જ રહો.. લખતા જ રહો… છેલ્લા શ્વાસ સુધી.

સ્હેજ પણ વર્તાય ના ઉષ્મા કદી નિગાહમાં,
શબ્દનો ગરમાળો થઈ ખરતો રહું તુજ રાહમાં.

સલમાઆગા ના કંઠે ગવાયેલી એક ખુબ જ સુંદર અને મારી અત્યંત પ્રીય ગઝલ યાદ આવી ગઈ

આજ ફીર આઈને ને પુછા હે
તેરી આંખઓ મે યે નમી કયુ હે ?

સાથ ચલતે હેં ફીર ભી સાથ નહી
ઉનકી આંખોમેં વો જસ્બાત નહી
સીર્ફ અહેસાસ હે કે ઝીંદા હે
ઝીંદગી જેસી તો કોઈ બાત નહી

સંગદિલ બેરહેમ ઝમાનેમેં
ઈતના મજબુર આદમી કયુ હે

આજ ફીર આઈને ને પુછા હે
તેરી આંખઓ મે યે નમી કયુ હે

જીનકી ઝીદ કો ઝીંદગી જાના
જીનકી હર બાત બનાઈ તુને
ઉનકે સીનેમેં ના અહેસાસ ના દિલ
હાય ક્યુ આસ લગાઈ તુને

જીનકી ચાહતમે ખુદકો ભુલ ગયે,
ઉનકી ચાહતમે યે કમી ક્યું હે

આજ ફીર આઈને ને પુછા હે
તેરી આંખઓ મે યે નમી કયુ હે
ક્યુ સીસકતી હે તેરી તનહાઈ
યે અધુરીસી ઝીંદગી ક્યુ હે

સાચુ કહુ ડોક્ટર સાહેબ તમે બહુમુખી પ્રતિભા ધરાવો છો, તમારા બ્લોગમાં પ્રસ્તુત દરેક ફોટોગ્રાફ પણ ખુદ એક કાવ્ય જેવા લાગે છે

આપની આ રચના એ ગ્રીષ્મના ગરમાળાને નવુ નામ આપી દીધુ

ખુબ ગમી આ રચના……….