Vipul Kadiya

Very nicely put…..bitter fact of life…..just a phase in life.

I must have read this kavita ten times and still read it at least once a day….just can’t get enough of the words and its arrangement.

The first time I read it, I brought it home. And my wife and I both read it together…that evening was made very special by this poem. THANK YOU.

Keep it up….

-વિવેક, વૈશાલી.

આપ બંને મિત્રોની ઐક્ય અને અદ્વૈતની વાત સાચી છે. પણ આ ગઝલ સાથે આ ફોટો પૉસ્ટ કરતીવેળાએ કોઈક ગાંઠને ન છૂટવાની કે ન તૂટવાની પ્રેરણા મળે એ જ વાત મનમાં હતી.

પસાર થતાં સમય સાથે ઓસરતો જતો પ્રેમ, અહમ્, વિશ્વાસની બુઝાતી જ્યોત, થોડી-સી બેવફાઈ, આગલો ભવ સાથે પસાર કરવાની ઈચ્છાનું અવસાન, સંતાનની બેડીના કારણે ન આ પાર- ન તે પારની પરિસ્થિતિ અને સમાધાનની પહેલ કરવામાં નડતો હુંકાર - સાત પગલાં સાથે લીધા પછી દામ્પત્યજીવનને નડતા સાત ગ્રહણોને આ ગઝલમાં વણવાનો પ્રયાસ કર્યો છે…. કોઈ એક દંપતિને મારા શબ્દોમાંથી એકાદી પ્રેરણા મળશે તો સમજીશ કે મારું કવિકર્મ લેખે લાગ્યું છે…

કવિતા ઘણી જ સરસ છે. પરંતુ તમારો ફોટો જ્યા હોય ત્યા ઐક્ય અને અદ્ધૈતની જ વાત હોવી જોઈએ. કદાચ આજની સાંપ્રત પરિસ્થિતિનું વર્ણન કર્યુ હોય તો કવિતા બંધબેસતી છે.

તમારો પ્રતિભાવ મારા બ્લોગ પર મળ્યો અને તમારી વાત સાચી છે કે હમણા બીજી ઘણી જ બાબતોમાં વ્યસ્ત થયો છુ. વધુ તમને ઈ મેલ દ્ધારા જણાવીશ.

સિદ્ધાર્થ