*
ધીમા મક્કમ પગલે
લગભગ ભરાઈ ચૂકેલી
ડોક્ટર્સ લિફ્ટમાં પ્રવેશું
એ પહેલાં
કોઈ દર્દીના બે’ક સગાં
ઝડપથી અંદર ઘુસી ગયા.
પાંચ માળ ચઢી જાઉં કે થોભું
એ વિમાસણમાં
મારી નજર લિફ્ટમેન સાથે મળી.
એણે તરત જ
એ બંને સગાંને બહાર કાઢ્યા.
રહેવા દે, વાંધો નહીં,
હું દાદર ચઢી જઈશ
- આ બે વાક્ય હૈયેથી હોઠે આવે
એ પહેલાં તો હું લિફ્ટમાં પ્રવેશી ચૂક્યો હતો.
-વિવેક મનહર ટેલર
(૧૯-૦૭-૨૦૦૮)
30 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/259/trackback
October 11, 2008 at 7:26 pm
vishwadeep
‘સંકડાશ્’ની સંકડાશ દીલ સુધી પહોંચી..દિલે ઊદારતા બતાવી..!! માનવતા બતાવી..
October 11, 2008 at 9:50 pm
krunal
બહુ જ સુન્દર …મને બહુ ગમિ
October 11, 2008 at 11:36 pm
pragnaju
સંકડાશૃ
વિચાર આવ્યા—
પ્રેમ ગલી અતિ સાંકડી-
એમાં તો બે પણ ન સમાય!
અને આ સંકડાશમા ડો.ની સંવેદના જાગે એ પંણ મોટી વાત !બાકી એક ટચથી કંટ્રોલ થતી લીફ્ટને સકાએટ્રીક(ાહીં આવો ઉચ્ચાર થાય છે!) પણ જોર જોરથી ત્રણ ચાર વાર દબાવે ત્યારે લાગે કે તેમને જ પ્રોઝેક નહીં તો પટેટોની તો જરુર છે જ!
ડો.ને તો કોઈ પણ અવયવમાંથી સંકડાશ દૂર કરવી એ એક સારવાર છે!
રીલેક્ષ રીલેક્ષ રીલેક્ષ
અને વિવેકે તો વિવેક રાખવો પડે-
દિલકા હૈ મામલા કોઈ દિલ્લગી નહીં!
અછાંદસ ગમ્યું
October 12, 2008 at 1:17 am
ડૉ.મહેશ રાવલ
હૈયાસુધીની વાત હોઠે આવતાં-આવતાં અહીં તો માત્ર બે વાક્યનું જ અંતર છે વિવેકભાઈ!
બાકી ઘણીવાર આખી જિંદગી પૂરી થઈ જાય તોય હૈયાસુધીની વાત હોઠે ન આવી શકે-એવું ય બને!!!!
October 12, 2008 at 3:53 am
Pancham Shukla
હૃદયસ્પર્શી અભિવ્યક્તિ.
October 12, 2008 at 8:22 am
ધવલ
ફરી, ફરી, ફરી, ફરી; વાત એ યાદ આવ્યા કરી.
વરસતા વરસાદ વચ્ચે એક આંખ છાની રડ્યા કરી.
October 12, 2008 at 11:28 am
KAMALESH DOSHI
BEST ………………….
October 12, 2008 at 5:19 pm
Ramesh Shah
જેને સ્ફુરે છે એને કેટલી સહજતાંથી સ્ફુરે છે એનો એક વધુ ઉતમ નમુનો. ખુબ સુંદર રચના. આને ગઝલ કહેવાય કે કવિતા? સહજ જાણકારી માટે.
October 12, 2008 at 9:09 pm
સુનિલ શાહ
સુંદર અભિવ્યક્તિ..ટૂંકું ને ટચ છતાં હૃદયસ્પર્શી.
October 13, 2008 at 12:32 pm
ami
ખુબ સહજ અભિવ્યક્તિ. ગમેી મને. થાય અમને કેમ આવુ નથેી સુઝ્તુ?
October 13, 2008 at 2:47 pm
Sandip Kotecha
Very touchy one.. If we remember such nearmiss.. they will stay in our mind and we will not miss the next opportunity.. Thanks doc for nice one…
Sandip
October 14, 2008 at 11:40 am
Pinki
nice one !!
October 14, 2008 at 9:55 pm
ભાવના શુક્લ
સુંદર અભિવ્યક્તિ..
October 15, 2008 at 12:45 pm
chetu
સરસ ..
October 15, 2008 at 8:14 pm
ઊર્મિ
સુંદર અને નિખાલસ અભિવ્યક્તિ…!
આટલું ઓળખીને એને સ્વીકારીએ તોયે થોડી સંકડાશ દૂર થવાની શક્યતા વધે…!
કવિશ્રી મને તો તમારી કવિતા ને ફોટોગ્રાફ હરીફાઈ કરતા હોય એમ લાગે છે… અને એમાં આ ફોટોગ્રાફ જ જીતી જાય છે!
October 15, 2008 at 9:58 pm
Shah Pravinchandra Kasturchand
ઊંચે ઊંચે આસને જે જે બિરાજ્યા છે
જય જયકાર એ કરે છે લીફ્ટમેનોનો.
ભૂલી,વીસરી જાય છે તેઓ બિમારોને
જેમને કારણે ચઢ્યા છે એ દાદરાઓ.
October 15, 2008 at 10:28 pm
Dr N N Dhruv
ડૉક્ટરના જીવનમાં આવું અનેક વાર થતું જ હોય છે. વિચાર-આચાર વચ્ચેનું અન્તર ક્યારે છેટું પડી જાય તે સમજી પણ ન શકાય એ રીતની ઘટનાઓ ઘટે છે. વિવેકને આ સૂઝ્યું તે માટે ધન્યવાદ.
October 16, 2008 at 1:02 pm
Pravin Shah
સુંદર અછાંદસ !
રચના સાથે હરીફાઈ કરતો એવો જ સુંદર ફોટો !
સાંકડા દિલનો વ્યાપ વધારતી એક અનોખી રચના !
અભિનંદન, વિવેકભાઈ.
October 16, 2008 at 1:22 pm
Rajiv
સરસ
October 16, 2008 at 5:17 pm
bakulesh desai
hi !! narrow minds narrow hearts can not accomodate any others except ME & MINE.. NEAR & DEAR… KITH & KIMNS. scarcity of space–SANKADAASH –is for those !!! not for a sensitive & sensible doctor !! especially a doctor is a poet !!
well, a doctor is not a poet 24 x 7…!! a docor is -it seemsto me at least- is thinking all the time about pains & sufferings of patients…. just as a poetic license exists, a doctor’s license also hold validity !!
maybe, however, it helps a doctor to be a better human being. may your tribes increase !! infootsteps of DR. ALBERT SITZER DR. KOTNIS…. BAKULESH DESAI
October 16, 2008 at 5:32 pm
shraddha
gr8 doc, mind blowing
October 16, 2008 at 7:10 pm
Sudhir Patel
હ્રદયનાં ભાવોની સુંદર અભિવ્યક્તિ!
ચોટદાર અછાંદસ બદલ અભિનંદન, વિવેકભાઈ.
સુધીર પટેલ.
October 16, 2008 at 9:50 pm
indravadan g vyas
આટલી સંવેદનશીલતા ડોક્ટર માં હોય એજ પુરતુ છે.આટલી ઝીણી નજર ,સતત જાગરુકતા માટે અભિનંદન, ડો.વિવેક સાહેબ…..હ્રદય સ્પર્શી રચના…
October 17, 2008 at 2:45 am
kishore modi
રચના ગમિ અભિનન્દન
October 18, 2008 at 8:08 am
prakash kulkarni
Dear,
definately it is very helpful.
Prakash.
October 18, 2008 at 10:17 pm
urvashi parekh
સરસ..
ઘણિ બધિ વાત વિચાર કરિયે કરિયેવિચરિયે કે કરવુ કે ન કરવુ, ત્યા તો થૈ જતુ હોય છે.
સરસ રિતે કહેવણુ છે.
October 31, 2008 at 11:06 pm
rajesh
સરસ
સરસ
સરસ
October 31, 2008 at 11:07 pm
dr.rajesh prajapati
સરસ
November 8, 2008 at 12:58 am
Maheshchndra Naik
Doctor only can have such feelings & it is GREAT Dr. Vivekbhai, you expressed the same in poem along with GREAT PHOTOGRAPHS telling what is EKALATA and what is TOP GREAT CLICK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
November 17, 2008 at 6:04 pm
Natu Solanki
બહુ જ સુંદર ! એક ડૉક્ટરના દિલની સંવેદના ! મારા હ્રુદયના તારને ઝણઝણાવી ગઈ! —- નટુ સોલંકી, ( અમદાવાદ ) ૧૭ નવેમ્બર ૨૦૦૮