નવા આકાશ…

નવાં ગીતો સુણાવ્યા હોત મેં પણ પ્યારના…

સુન્દર !

વહાલા વીવેકભાઈ,

‘દુઆઓની કીધા કરવાની મારે વાવણીઓ ફક્ત’.. આ ‘કીધા કરવાની’ શબ્દપ્રયોગ બહુ ગમ્યો.. બીજા પ્રયોગોઃ ‘દદડવાની’ છે આદત આંસુને.. ‘આશામાં જીવે છે લાશ’.. ‘હું સુક્કો એટલો !..’

છેલ્લી ચાર પંક્તી તો અદ્ ભુત અને વીશીષ્ટ..!

‘ધધકતાં કષ્ટ’ (સહેજે ‘કાષ્ટમાં ધધકતા અગ્ની’ની યાદ આપે)
ઘણું લખી શકાય.. સશક્ત રચના.. અને ક્યાં આ જુની થઈ ગઈ ?
હજી તો આ માર્ચ–એપ્રીલે ‘કવીલોક’માં પ્રગટી..! વાચકને ધરમ–ધક્કો નહીં જ થાય !

હવે સાવ નાની છાપભુલોની વાતઃ

‘તરત તૂટી ગયું એ પણ, ઊઠાવ્યું મેં જો સૂક્કું પર્ણ;
હું સૂક્કો એટલો, જોઈ મને લાજી મરી પીળાશ’

નીયમ પ્રમાણે ‘સુક્કું’માં ‘સુ’ હ્રસ્વ આવે..(ઉંઝાજોડણી પ્રમાણે નહીં; પણ સાર્થ પ્રમાણે); બે સ્થળે તે વપરાયો છે.. ‘સૂકું’ આમ; પણ ‘સુક્કું’ આમ. તેવી જ રીતે ખીસું–ખિસ્સું; લૂખું–લુખ્ખું…વગેરે..
અને ‘ઊઠાવ્યું’માં ‘ઉ’ હ્રસ્વ આવે (વળી, આ પણ ઉંઝાજોડણી પ્રમાણે નહીં; સાર્થ પ્રમાણે !)
મને ખાતરી છે કે તમે મોકલેલ હસ્તપ્રતમાં આ ભુલો ન જ હોય; કારણ તમે ભારે ચીવટ દાખવો છો અને એ મને ગમે પણ છે… પણ આ ‘ઈ–ઉ’ની માયા ભલભલા મુછાળાઓને પણ હંફાવે..! મને પણ..! ધીરુભાઈ પરીખને પણ..

ફરી સબળ રચના બદલ અભીનંદન.. પણ જો જો, વીરહ, વીસામણ, વ્યાધી, વીષાદ, વેદના, વ્યથા, વ્યાકુળતા, વગેરે ભાવોના કવી એટલે ’વીવેક’ એવું લેબલ ન લાગી જાય ! .. શુભેચ્છાઓ..

..ઉત્તમ અને મધુ.. સુરત.. uttamgajjar@hotmail.com

ધરમ-ધક્કો ગમ્યો
યાદ આવ્યો-ગાંધીજીનો ધક્કો…
ગાંધીજીને ધક્કો માર્યો, લાત મારી અને પગથી ઉપરથી ઉતારી મૂક્યા.
આ અચાનક હુમલાથી ગાંધીજી ચમક્યા. ઊભા થઈને તેઓ સિપાઈનો જવાબ લેવા જતા હતા ત્યાં સામેથી આવતો એક ઘોડેસવાર બોલી ઊઠ્યો, “ગાંધી, આ બધું મેં જોયું છે. એના ઉપર કેસ કરવો હોય તો હું સાક્ષી પૂરીશ.”
આ ઘોડેસવાર એક ગોરો હતો અને ગાંધીજીનો મિત્ર હતો. ગાંધીજીએ જવાબ આપ્‍યો, “ના રે ભાઈ, એમાં કેસ શો માંડવો ? એ તો અમારા બીજા બધા લોકોની સાથે વર્તતો હશે તેમ મારી સાથે પણ વર્ત્યો.”
મિત્ર બોલ્યો, “નહીં, નહીં. એવા માણસને તો પાઠ શીખવવો જ જોઈએ.”
ગાંધીજીએ સમજાવ્યું, “બધા જ ગોરાઓ અમને ‘કુલી‘ ગણીને તિરસ્કાર કરે ત્યાં બિચારા આ અજ્ઞાન સિપાઈનો શો વાંક ?”
પછી તો આ ગોરા મિત્રે સિપાઈને સમજણ પાડી ત્યારે તેણે જઈ ગાંધીજીની માફી માગી.
અસ્તુ

તમારામાતમારા દરેક કવન કે ગઝલને હન્મેશા દાદ આપીજ છે પીળા પાદડામા લીલાશ ઊઘડે એવી અભ્યર્થના તમારામા રૂવે રૂવે કવિત-ગઝલ ઊગી નીકળે-દીલીપ્

આ કાવ્ય સર્વાઁગસુઁદર છે ,તેથી અભિનઁદન !

ખુબ જ સુંદર અને ભાવસભર રચના…!

રચના સરસ છે પણ “મને શી જાણ…તોજ પાશ”વાળો શેર કંઈક કઠ્યો. કાં’તો પુરો સમજાયો નહી એટલે થીંગડુ જેવો લાગ્યો.

વિવેકભાઈ…સંગ્રહ જરુર આવશે એ વાત પહેલીવાર તમે લખી..આનંદ થયો. ૨૦૦૮ પુરું થવાને હજી છ મહીના છે..થઈ જશે, ખરુંને ? ૨૦૦૮ એ એક ભાવક તરીકે આપેલી સ્નેહપુર્વકની ડેડલાઈન છે.

સરસ ગઝલ છેલ્લા ત્રણ શેર વધુ ગમ્યા

ખૂબ જ પ્રેમપૂર્વક હેપી ડૉક્ટર્સ ડે !
સહ્કુટુઁબ સુખી રહો એવી શુભેચ્છા !