Comments on: ગુવારસીંગનો છોડ…

By: Mukund Desai

Mukund Desai — Mon, 03 Mar 2008 14:34:38 +0000

ગમઈ.

By: Pinki

Pinki — Thu, 28 Feb 2008 08:47:29 +0000

આ ગીત ગાતા ગાતા ગુવારસીંગ
બનાવવાનો/ખાવાનો પ્રયત્ન કરવો પડશે
કદાચ શબ્દોનો પ્રેમ ગુવાર પર આવી જાય અને ભાવી જાય……!!

By: વિવેક

વિવેક — Wed, 27 Feb 2008 05:17:06 +0000

પ્રિય ટહુકો લવર,

આપની નિખાલસ વાત ગમી. આપના અભિપ્રાયનું સાદર સ્વાગત છે. આ ગીત સુધારવાની અને હવે પછીની કવિતાઓ પૂરતી મહેનત પછી જ મૂકવાની કોશિશ કરીશ…

By: Tahuko Lover -2

Tahuko Lover -2 — Tue, 26 Feb 2008 19:24:04 +0000

git saaru Che paN tamaaraa bijaa gito ni sarakhaamaNimaa thoDu oChu. aamaa jodakaNAthI vadhu vaata banatI nathI. khoti vaah vaah thi bachIne rahejo.

By: નીલા

નીલા — Mon, 25 Feb 2008 00:48:28 +0000

શાકે રાંધી કે પછી ઢોકળીમાં નાંખી,
ગુવાર ઢોકળી શાક ખાવાની મઝા આવે હોં કે
કાવ્ય સુંદર છે.

By: Harshad Jangla

Harshad Jangla — Sun, 24 Feb 2008 16:14:51 +0000

કવિતા થી અથાણાની યાત્રા…….
બધા માં મઝા પડી ભાઈ

-હર્ષદ જાંગલા
એટલાન્ટા, યુએસએ

By: ભાવના શુક્લ

ભાવના શુક્લ — Sun, 24 Feb 2008 13:53:25 +0000

અને જો મીઠા-લીંબુ મા બોળી સુકવણી કરી તળાય તો અથાણા અને પાપડની ગરજ સારે…
મજ્જાની હલક સાથે ગણગણી શકાય તેવી લહેજતદાર રચના…

By: ઊર્મિ

ઊર્મિ — Sat, 23 Feb 2008 17:41:21 +0000

અરે, બરાબરની ભરપાઈ થઈ ગઈ ધવલભાઈ… મજા આવી ગઈ…

પણ મને લાગે છે કે મારે વૈશાલીને કહેવું પડશે કે આ ‘ગુવારસીંગ’ને પાણીચા અથાણામાં નાંખીને બરાબર અથાવી પણ શકાય…

By: ધવલ

ધવલ — Sat, 23 Feb 2008 16:42:50 +0000

મઝાની રચના… ગુવારસિંગની આજદિન સુધી સાહિત્યમાં જે અવગણના થઈ છે તે થોડી ભરપાઈ થઈ

By: pragnaju

pragnaju — Sat, 23 Feb 2008 16:02:58 +0000

ગણગણાવાય તેવું સુંદર ગીત
શ્યામલે ગાયલું તે ગીત યાદ કરી
સાહ્યબો મારો ગુલાબનો છોડ,
વેલી હું તો લવંગની
ઊડશું જીવનમાં જોડાજોડ,
પાંખો જેવી પતંગની.
આભલાનો મેઘ હું, તું મારી છે વીજળી ;
કેસરને ક્યારડે કસ્તૂરી આ ભળી.
રંગમાં ભીંજી, ભીંજાવાના કોડ,
મંજરી જેવી વસંતની.
સાહ્યબો સોહે કસુંબીનો રંગ,
ઓઢણી ઓઢી ઉમંગની.
તેના ઢાળમાં ગણગણાવ્યુ
મઝા આવી
સાહ્યબો મારો ગુલાબનો છોડની પેરડી-
સાહ્યબો “મારો ડામરનો રોડ”એમ ગાતા!
આમેય ગુવારને ઢોરનાં ખાણા તરીકે ગણતા
ત્યાં સાહ્યબો મારો ગુવારસીંગનો તે છોડ વાંચી ગંમત પડી
આ પંક્તીઓ ગમી
શાકે રાંધી કે પછી ઢોકળીમાં નાંખી,
સાસરામાં ક્યાં લગ તે ચાલે વરણાગી ?
ભવભવથી ભાવવાનો નીકળ્યો નિચોડ,
પરણ્યા વિના ક્યાંથી તે ફાવે, લે બોલ !