Comments on: શે’ર

by: hardeep

Tue, 05 Aug 2008 19:28:22 +0000

ખુબ સરસ શેર ચે.

by: haresh rohit

Sun, 04 May 2008 13:30:23 +0000

Aap ni dard ne vyakt krva ni aavdat dil ne ajab rite sparshi jaay chhe,
jaane ke vyatha ne shabdo nu sharir prapt thai jaay chhe.

by: Vinod Dave

Tue, 26 Feb 2008 16:45:58 +0000

તમારો બ્લોગ બહુ ગમ્યો. ખાસ તો ન્યુ યોર્ક રહૅતા રહેતા પણ મારા ગુજરાતથી કોઈનુ લખાણ જોઉ ત્યારે દિલના તાર ઝણઝણી ઊઠે. સરસ
ગઝલ લખી.

by: Advait Lele

Wed, 16 Jan 2008 07:33:39 +0000

I browsed through your site first time, and spent almost entire day on the same site…You owe me a day, but I must say every word, every sha’er, every ghazal was amazing. I am thankful to you, that the day is not wasted but was enjoyed.

Though I am not born Gujarati, I love the language and Gujarati Literature, and I must commend you for efforts in resurrecting it.

I am not sure, which one should I give more credit to, your photography or your literary skills…well, I tried and left my attempts in backyard. Both are good, and like others, I am enjoying every bit of it.

by: Chetan Chandulal Framewala

Tue, 15 Jan 2008 16:48:23 +0000

સુંદર…..

ઢાઈ અક્ષર પ્રેમનાં
પઢી પઢી પછતાય,
લક્ષ્મી ગાંઠ ના રહી,
ગૃહલક્ષ્મી પણ જાય
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા

by: Pinki

Sun, 13 Jan 2008 10:27:58 +0000

આંગળીથી સ્પર્શ સૌ છેટા પડે,
રક્ત જ્યારે અર્થના વેઢા ગણે.

જીંદગી થઈ ગઈ પસાર, સ્પર્શી હૃદયને,
થોડુંક ઘવાયું , થોડુંક છોલાયું , વળી જૂનાં બે-ત્રણ જખ્મ,
પણ ધબકે છે…………………. !!

આ હૃદય ક્યારે આંગળીનાં વેઢે સંબંધના અર્થ ગણવા બેસે?
દિમાગ થાકી જાય…… બધાં તર્કમાં અનર્થ લાગે અને ત્યારે
દિલ લોહીલુહાણ થાય અને એ રક્ત આંગળીના વેઢે
સંબંધનાં અર્થ ગણવા બેસે છે ……….
અને ત્યારે પ્રિયજનનો સાથ તો સાથ
હાથનો સ્પર્શ પણ દૂર થઈ જાય છે ……. !!

by: Pinki

Sun, 13 Jan 2008 10:17:14 +0000

બહોત ખૂબ……..

આપની ભાષામાં,
અમર થવા સર્જાયેલો શે’ર…… !!

by: હરીશ દવે

Sun, 13 Jan 2008 03:10:17 +0000

રસ પડે તેવો શે’ર. બે-ચાર વખત વાંચવાની ઈચ્છા થાય તેવો.

પણ સાચું કહું? દોસ્ત! મારી નજર ફોટોગ્રાફ્સ પર પણ એમ જ થીજી રહી. બંને ‘ફોટો’ એંલાર્જ કરીને જોયા. શટર સ્પીડના ઉપયોગથી ફોટોગ્રાફીના સૌદર્યમાં અને કાવ્યત્વમાં શો ફરક પડે તે અવલોકવાની મઝા આવી. ઉપરના ફોટામાં સ્થિતિ અને ગતિનો વિરોધાભાસ અદભુત પ્રગટ થાય છે. તે વિચારતાં વિચારતાં અચેતન અને ચેતન તત્વોમાં ખોવાઈ જવાય. અર્થપૂર્ણ, આવશ્યક subjects માટે સુંદર એંગલ પસંદ કરેલો છે. પ્રકાશસંયોજન સુંદર. ઊભરતા રંગો ઘણી સુંદર અસર ઊભી કરે છે.

અભિનંદન, વિવેકભાઈ! ….. હરીશ દવે અમદાવાદ

by: Dr.Jagdip Nanavati

Sat, 12 Jan 2008 18:14:25 +0000

સમય વર્તે સાવધાન
સત્ય પાડ્યું એ વિધાન

સમય અને લાગણીની સંવેદનશીલતા માત્ર ૧/૧ સેકંડમાં કહી દીધી…
અ…દ્….ભુ….ત

by: pragnaju

Sat, 12 Jan 2008 16:08:53 +0000

આંગળીથી સ્પર્શ સૌ છેટા પડે,
રક્ત જ્યારે અર્થના વેઢા ગણે.
વેદની ભાષામાં “અર્થો હી ખલુ અનર્થસ્ય કારણમ્- ”
કે કોમ્પ્યુટરની ભાષામાં-
“ર +્ = Ra + Halant
ર +્ + થ = ર્થ — as in અર્થ (meaning)
(Ra + Halant + થ = Reph effect on થ)”
એ રક્ત- સુક્ષમ રીતે વિચારતા- સ્પર્શ નથી જ કરતું.
પણ અર્થમાં જ ગુંચવાયલું રહે છે.આંગળી તો શું આખા શરીરને પત થઈ જાય પછી તો વેદનાનો સ્પર્શ પણ આનંદની અનુભૂતિ કરાવે.
અર્થ મનનો ઈમ્યુનોડેફીશિયન્સી વાયરસ છે.
તો બીજી તરફ મુફલીસીમાં પણ
रगोमे दौडते फिरनेकि हम नही कायल
जब आंख ही से ना टपक़ा तो फिर लहुं क्या है?
… તે રક્ત જીગરને સ્પર્શે છે.
પછી તો
चिपक रहां है बदन पर लहुं से पैराहन
हमारी जेब को अब हाजत-ए-रफ़ू क्या है?
પૈજાહનને પણ દોરીનાં પર અવલંબનની -
હાજતે રફુની જરુર નથી!