ડંખીલો


(કણકણમાં સૌંદર્ય…                …રણથંભોર, ૦૩-૧૨-૨૦૦૬)

ઉંબરેથી
બ્હાર ઓટલા પર
પગ મૂકતાની સાથે જ
મોઢેથી ચીસ નીકળી ગઈ…
ઝાટકાભેર પગ પાછો ખેંચાયો…
હાથમાંથી સવારનાં પેપર છટકી ગયાં…
…ઊભી ખીલી ઘૂસી ગઈ કે શું?
જોયું તો
એક મંકોડો !
એનો ડંખ વધુ ઊંડે ઉતરી જાય એ પહેલાં જ
ઝડપી ને જોરદાર ઝાપટ મારીને
એને દૂર ફગાવી દીધો.
મોઢાની ચીસ અટકી તો પગની ચાલુ !
લોહી પણ નીકળી આવ્યું.
‘ખતમ કરી નાંખ એને’-
-મારી ત્રાડના દોરડે બંધાયેલ
અને હજી આ દૃશ્ય પચાવવા મથતા
મારા નાના-અમથા દીકરાએ
ચંપલ ઊપાડી
અને પેલા મંકોડાને
એકવાર, બે વાર, ત્રણવાર- બરોબર ચગદી નાંખ્યો.
હજી એનો ડંખ ચટકા ભરતો હતો પગમાં….
…એના માટે તો એ ડંખ
માથે પડી રહેલા વિશાળકાય પગ સામેની
આત્મરક્ષાની કોશિશ હતી કદાચ…!
લોહીના કાળા લિસોટાને જોઈને
મારા દીકરાએ પૂછ્યું-
‘પપ્પા, બહુ ડંખીલો હતો?’
‘કોણ બેટા?’

-વિવેક મનહર ટેલર
(૧૨-૦૭-૨૦૦૭)

  1. vijay shah’s avatar

    માણસ જ તો વળી…
    એવો ડંખીલો કે થૉડા દર્દ સામે આખો જાન લઈ લીધો

    Reply

  2. Rajendra Trivedi, M.D.’s avatar

    PAIN AND SUFFERING ,
    LIFE AND DEATH……
    ALL GOES HAND IN HAND.

    Reply

  3. Bimal’s avatar

    સરસ………સર………….

    Reply

  4. Pinki’s avatar

    અને આ ડંખ જે દિલમાં વાગ્યો મંકોડા મારવાનો તેનું શું
    તે ડ્ંખનું હળાહળ ઝેર રગરગમાં વ્યાપી ગયું ને !!

    આત્મગ્લાનિ પરપીડનની આત્મપીડન બની ગઈ……..??

    વિવેકભાઈ ,
    એ મંકોડાનો મોક્ષ થઈ ગયો ……… આપના પાદપ્રહારે !!
    એમ જ માનો …..!!

    Reply

  5. nilamhdoshi’s avatar

    અછાંદસ પણ સારું લખી શકો છો..એનો પુરાવો આપ્યો ?

    મંકોડાનો તો સ્વભાવ જ છે ડંખ મારવાનો..એ એની પ્રકૃતિ છે. પણ માનવી ની પ્રકૃતિ…….?
    જેને ઇશ્વરે વિચારવા માટે મગજ આપ્યું છે..એ પણ ….?

    Reply

  6. Piyush S. Shah’s avatar

    Very good articulation of human nature…

    Reply

  7. Mayur Bhatt’s avatar

    “મંકોડાનો તો સ્વભાવ જ છે ડંખ મારવાનો..એ એની પ્રકૃતિ છે. પણ માનવી ની પ્રકૃતિ…….?”
    સાચે જ … મંકોડો તો સ્વબચાવ માટે કરડ્યો હસે … પણ માણસે તો જીવ લીધો …

    Reply

  8. વિવેક’s avatar

    મંકોડાનો સ્વભાવ તો છે જ ડંખ મારવાનો- આ વાક્ય મારી દૃષ્ટિએ યોગ્ય નથી. આ દુનિયામાં મનુષ્ય સિવાય કોઈ પ્રાણી કારણ વિના હુમલો કરતું નથી.

    Reply

  9. Vishwadeep’s avatar

    નાનપણમાં સાંભળેલ વાર્તા યાદ આવી જાય છે.. અપસુકનિયાળ કોણ્ ? ખરો ડંખીલો કોણ્?

    Reply

  10. pragnaju’s avatar

    એક બાજુ કણ કણમાં સૌદર્ય જોવામાં પડ્યા અને અમને અગિયાર વર્ષે મંકોડો ડંખ્યો! આખું અછાંદસ માણ્યા બાદ-‘કોણ, બેટા?’ વાંચતા જ સહજતાથી વિચારવાની વાત પર આફ્રીન. આદરણિય, અહીંસા પચાવનાર રવિશંકર મહારાજ યાદ આવ્યાં. રીએકશનવાળો સ્વભાવ સુધારવા
    તેમણે ઘરડે ઘડપણ લાકડી છોડી હતી!
    બીજી બાજુ ધીરે રહીને હું મંકોડાને હટાવવા ગઈ તો ગુલોટીનની જેમ -ધડ મારા હાથમાં અને માથું પગનાં અંગુઠા પર-!મારી પૌત્રી નેહાનો એકસીડન્ટ, જેમાં તેનું માથુ બસનાં વ્હીલમાં અને ધડ કાદવમાં તડફડે તે યાદ આવ્યું!…શું સત્ય? દાદા ધર્માધિકારીની વિચાર ક્રાંતીમાં પણ ઉતર ન જડ્યો!…માણ્યું,અનુભવ્યું

    Reply

  11. ramesh shah’s avatar

    આફ્રિન આફ્રિન..simply superb

    Reply

  12. Niraj’s avatar

    ખૂબ સરસ..

    Reply

  13. Raeesh Maniar’s avatar

    કાવ્ય ગમ્યુ. વિચારની દ્રષ્ટિએ કોઈ સૂચન નથી પણ સંરચનાની દ્રષ્ટિએ વિચારતાં એવું સૂઝે કે કાવ્યનાયક જ મન્કોડાને મારે અને દિકરો પૂછે, ડંખીલો હતો?..ત્યારે મન્કોડાની લાશ અને પગની શમી ગયેલી પીડા અનુભવી કાવ્યનાયકને વિચાર આવે, કોણ?.. તો વધુ અસરકારક ન લાગે?..જો કે આ મારો અંગત મત છે.

    Reply

  14. pratima.ashok.shah’s avatar

    ખઊબજ સરસ. સર.

    Reply

  15. Bhavna Shukla’s avatar

    રઇશભાઇ વાત એ દ્રષ્ટિકોણ થી સાચી હોય શકે કારણ કે “કોણ બેટા” નો સવાલ એક તમે કહ્યા પ્રમાણે “નાના અમથા દીકરા” તરફ જવાબ ભરેલી આંગળી લઇ જાય તે જરાક (આમ તો ઘણુ) કઠી ગયુ. પુત્ર જ્યારે મંકોડા ને મારી રહ્યો હશે ત્યારે ડંખ કરતા પિતા પ્રેમ નુ, પરોપકારના ભાવ પલ્લુ ઘણુ વધુ ભારે હશે. નાનુ બાળક ક્યારેક પરપીડનની સાવ પાતળી રેખા ન ઓળખી શકે તેવુ બને. (ફરી રઈશભાઇની જેમ જ આ મારો અંગત મત છે. એમનુ સુચન પણ યોગ્ય છે)

    ઓકે ઓકે… સો……રી……
    અહિ ફરી કાવ્ય વાચ્યુ અને જ્યારે આ વાચ્યુ ‘ખતમ કરી નાંખ એને’
    અને ફરી વિચાર્યુ..
    અરે… બાળક ને કોઇ દોષ નથી આમા.. એતો બિચારુ પિતાની ડંખીલી વૃત્તિથી provoked છે.
    ખરેખર નવી જ ભુલ ભુલૈયા જેવુ રહ્યુ કાવ્ય. ઉપર લખેલા સંશયને ઝડમૂળ થી ખતમ કરવા ચાલો એક કપ ચા પી લઉ. (કાવ્ય ને પુર્ણ રીતે માણતા માણત જ.)

    Reply

  16. shashikant Patel’s avatar

    કહેવુ પડે વ…. વ ……વા ……. વાઊ……………..

    Reply

  17. radhika’s avatar

    ઘણા સમય બાદ ખરા અર્થમા ….. વાઊ ખુબજ સરસ શબ્દો સર્યા છે….
    ખુબ જ સરસ સમ્પાદન કર્યુ છે ….. આખી વાર્તા જાણે નજર સામે જ ભજ્વાઈ રહી એમ લાગ્યુ….

    Reply

  18. Chirag Patel’s avatar

    સાચે જ! માણાસ જ વધુ ડંખીલો છે!

    Reply

  19. અતુલ જાની (આગંતુક)’s avatar

    એકે ડંખ દિધો – એકે જીવ લિધો

    જીવ લેતા તો લિધો પણ એનો ડંખ જીવનભર રહી ગયો.

    મકોડાનો ડંખ તો ઘડીભર રહ્યો, પણ પોતાનાથી થઈ ગયેલા દૂષ્કૃત્યનો ડંખ તો કેમે કરીને જતો નથી.

    જેના હ્રદયમાં ડંખ છે તે ડંખીલો નથી.

    Reply

  20. સુનીલ શાહ’s avatar

    વાહ ભાઈ..ગમ્યું.

    Reply

  21. pankaj’s avatar

    સુનિલક્વિત

    Reply

  22. manvant’s avatar

    ડઁખ મારનારે માર્યો ;
    ડઁખ મારનારાને માર્યો !તાત્વિકપણે સૌનો ઉદ્ધાર !
    ભલુઁ થયુઁ ભાઁગી જઁજાળ,સુખે ભજીશુઁ શ્રી ગોપાળ !!

    Reply

  23. digisha sheth parekh’s avatar

    વિવેકભાઈ તમારા જેવા મહાનુભાવ મારા બ્લોગની વિઝીટ કરે એ મારા માટે મોટી વાત છે..

    આભાર સહ,
    દિગીશા શેઠ પારેખ.

    Reply

  24. Chetan Chandulal Framewala’s avatar

    ચેતન, જમાનો એવો આવ્યો,
    બીચારા નાગને,
    માનવી ના ઝેર નું મારણ પામવા,
    છેક હોસ્પિટલ સુધી જાવું પડ્યું….

    જય ગુર્જરી,
    ચેતન ચંદુલાલ ફ્રેમવાલા

    Reply

  25. Bhavesh Joshi’s avatar

    Very Good!

    What a Good observation and sensability.

    Very Nice.

    Reply

  26. Kalpana Patel’s avatar

    HI

    really fantastic. NO words to say. You have told in very simple way that humanbeing is so mean.

    Reply

  27. Rina’s avatar

    awesome expression…

    Reply

Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *