શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

આંખે રોપ્યાં’તા સાથે રહેવાના ચશ્માં,
તો યે ઊગ્યા છે સપનાંઓ ઝાંખા…
લાગે છે નંબર જ કાઢવામાં આપણાથી ભૂલ થઈ ગઈ કોઈ ભારી,
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

અણિયાળી તોય રોજ ઊગી આવે છે કેમ
આ તે વેદના છે કે મારી દાઢી?

વાહ વિવેકભાઈ, બહુ જ સરસ. અત્યાર સુધીની તમારી બધીજ રચના મા મને આ સૌથી શ્રેષ્ઠ લાગી.

કેતન શાહ

અદભુત..! સુંદર મઝાના શબ્દો, એટલો જ સુંદર ભાવ. અભીનંદન

સુંદર ભાવ સાથે સુંદર શબ્દોની વણાટ

કાવ્યસર્જનની હિમમોતી સરે તેવી રહસ્યમય
અલૌકિક્તા અભિવ્યંજિત થાય છે.
ગતિ પર બીનના તાર મંદ-મંદ સજાવી રહ્યા છે.
સૃષ્ટિના આ પ્રસ્ફુટ અપાર પ્રકૃતિના હૈયામાંથી જાણે
કોઈ અગમ વાણી ફૂટતી હોય-

આડી ફૂટી જો એક ડાળી તો એમાં શાને
મૂળિયાંના પગ થયાં ભારી?
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

કવિના અંતરમાં છાનીછપની કંઈક એવી જ ભીની-ભીની બાની નીતરી અર્હી છે,
નીંગળી રહી છે…
કાવ્યસર્જનના પિંડમાં કુદરતની રમણીયતાના ભણકારાઓ કેવી રીતે ભાગ ભજવે છે
એનો અભૂતપૂર્વ અને તાદૃશ ચિતાર કવિએ પોતાને ઉદ્દેશીને એકાંત-ઈંતેજારી,
એક જ ભૂલમાં ફાટી જતા જીવતરનાં પાનાના સૌના અનુભવ અહીં આપ્યો છે.

લઈને એકાંત મારું બેસી રહું છું હું,
તારા ભાગે છે ઈંતેજારી;
ફાંસ મને વાગી તો વાગી ને તારા આખા
જીવતરથી દદડે છે લાલી,
ભારીખમ્મ મૌનના ટૌકાથી ભરવા મથું વૃક્ષોની એક-એક બારી,
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

એકાદા દાખલામાં ભૂલ પડી એટલામાં
ફાટી ગ્યાં જીવતરનાં પાનાં;
આંખે રોપ્યાં’તા સાથે રહેવાના ચશ્માં,
તો યે ઊગ્યા છે સપનાંઓ ઝાંખા…
લાગે છે નંબર જ કાઢવામાં આપણાથી ભૂલ થઈ ગઈ કોઈ ભારી,
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી? અને છેલ્લે તો સૌનો અનુભવ કે-
મનના ને મતના જે ફર્ક પડે એને હું
ખંતથી લઉં છું રોજ વાઢી;
તોય…

અણિયાળી તોય રોજ ઊગી આવે છે કેમ
આ તે વેદના છે કે મારી દાઢી?
ભવભવની વાત ક્યાંથી માંડું જ્યાં હોય ભારી એક જ ભવની આ ભાગીદારી?
શાની ઠોકર લાગી છે પરબારી?

ખૂબ જ ભાવવાહી હ્રુદયસ્પર્શી રચના.

અત્યારે ઉમાશંકર જોષિની એક વાત યાદ આવે છે.તેમને જ તેમની કવિતા તેમના અભ્યાસ દરમિયાન ભણવાની આવી ત્યારે પ્રોફેસર તેમની જગ્યાએ બેઠા અને તેમણે તેમના કાવ્યનું રસદર્શન કરાવ્યું.આજે વિવેકને જ કહેવાનું મન થાય છે કે મિત્ર, તું જ રસદર્શન કરાવ!

Tell you the truth-I had more fun reading everybody’s very interesting comments-I learned a lot-

સુંદર ગીત સરજી ……..અતિ થી ઈતિ સુધી ………………

I am sorry I messed up the word – it should be gujarati.

Thanks Vishal – I did not see any attachment or a web site’s name – am I missing anything? Please revert –

Thanks again,

Have a nice evening.

Ketan Dave

ભાઇ વિવેકભાઇ,
મારી એક બહૂ જૂની રચના ૫ણ કઇક આવાજ સૂરની હતી.
…………………………………………………
મારી કવિતાના પ્રાણ તમે તો હોય! છેકજ ન્યારા થઇ ગયા,
સંબંધો બન્યા જ્યા સમંદર જેવા ને તુરત ખારા થઇ ગયા!!.
ફરિયાદનો એક સૂર રેડ્યો ત્યાં સામા સાદ બેસુરા થઈ ગયા,
વરસી વરસી ને એવા વરસ્યા કે શ્રાવણ જ અકારા થઈ ગયા.
વિતી વેળાના ભેરુ સ્મરો તો મોકાટાણે અહૂરા થઇ ગયા,
મધદરની તો વાતેય નોતી ને તોય કીનારા થઇ ગયા.
કેડીએ દિધો ડગ ને વાલમ્ પેલી ઠેસે પોબારા થઇ ગયા!!
સાવ પોતીકા તોય દીકરી જાત અમે સાપ ના ભારા થઈ ગયા.
હવે આ મારગ આંખ ના મેલશો અમે પ્રભુ ને પ્યારા થઇ ગયા,
આમ જુઓ ત્ કાંઇ નથ્ થ્યુ, અમારે દુઃખના નિવારા થઇ ગયા.

અરરર !બેના ભાવનાબહેન ! ‘દીકરી તો સાપના ભારા !’
આવું કહી કોઇની આંખોમાં આંસુ કેમ લાવ્યાં ?