(પક્ષીના માથે પતંગિયું: સ્વયમ્ ની શોધ… ભરતપુર, ૦૪-૧૨-૨૦૦૬)
(હુડહુડ ~ Hoopoe ~ Upupa Epops)
ફરી લઈ લીધો મેં આ શાનો સબડકો?
શું યાદ આવ્યું પાછું? થયો જીભે ભડકો.
ન ઊતરે ઊંડે, બસ રહે વધતી આગળ,
કશે કાશ ! થોડી તો વૃક્ષાય સડકો.
મકાનો છે ઊંચા, નીચા આદમીઓ,
પડે છે હવે પહેલા જેવો ક્યાં તડકો?
ઊગી આવ્યા શ્રદ્ધાને નામે ઘટાટોપ,
મૂંગા, બહેરા ને અંધ નિર્જીવ ખડકો.
તેં વાઢી લીધો મૂળથી, પાક એ છું,
ઉપાડો ગમે ત્યાંથી, જ્યાં ફાવે ખડકો.
આ ઘર, પેલું ઘર એમ અટવાતું ઘડપણ,
વિચારે, જીવન છે આ કે અડકો-દડકો?
ડરો નહિ, બુઝાયેલો અંગાર છું હું,
ખભા ચાર તો લાવો આગળ ને અડકો.
પીટો મોતી ગઝલોનું, ઘણ પર સમયના
અને જોતાં રહો કે પડી ક્યાંય તડ કો’ ?!
- વિવેક મનહર ટેલર
21 comments
Comments feed for this article
Trackback link
http://vmtailor.com/archives/142/trackback/
March 3, 2007 at 5:39 pm
Radhika
કશે કાશ ! થોડી તો વૃક્ષાય સડકો.
કોઈ રણ પણ કયારેક વૃક્ષાતુ હશે ! ! !
…………………………….
આ ઘર, પેલું ઘર એમ અટવાતું ઘડપણ,
વિચારે, જીવન છે આ કે અડકો-દડકો?
એક સાચી વાત નરી આખે જોયેલી….
…………………………………………
મકાનો છે ઊંચા, નીચા આદમીઓ,
પડે છે હવે પહેલા જેવો ક્યાં તડકો?
પીટો મોતી ગઝલોનું, ઘણ પર સમયના
અને જોતાં રહો કે પડી ક્યાંય તડ કો’ ?!
તડકો અને તડ કો’ખુબ જ સુંદર શબ્દનીરુપણ…
March 4, 2007 at 3:32 am
સુરેશ જાની
છેલ્લો શેર બહુ જ ગમ્યો .
March 6, 2007 at 7:15 pm
jayendra
Hi vivek!
Poets are the great gift of goad to intelectual people, because in few words poets can discribe the word.And this is the gift of goad to you and we are lucky to enjoy it.
Thank you.
March 6, 2007 at 7:44 pm
Vijay
આ ઘર, પેલું ઘર એમ અટવાતું ઘડપણ,
વિચારે, જીવન છે આ કે અડકો-દડકો?
આ નગ્ન સત્ય બહુજ સુંદર રીતે રજુ કર્યુ છે
આભાર
નવા વિષયોની શોધ તમારી કદી ન ખુટે તેવી પ્રભુ ને પ્રાર્થના
March 6, 2007 at 11:37 pm
UrmiSaagar
તેં વાઢી લીધો મૂળથી, પાક એ છું,
ઉપાડો ગમે ત્યાંથી, જ્યાં ફાવે ખડકો.
આ ઘર, પેલું ઘર એમ અટવાતું ઘડપણ,
વિચારે, જીવન છે આ કે અડકો-દડકો?
પીટો મોતી ગઝલોનું, ઘણ પર સમયના
અને જોતાં રહો કે પડી ક્યાંય તડ કો’ ?!
Very nice…
March 7, 2007 at 5:02 am
sarjeet
સાહિત્ય અને વર્તમાન કુદરતી પરિસ્થિતિને સંતુલનમાં રાખીને આગળ વધતી કવિતા છે.
એટલે ખૂબ ગમી.
March 7, 2007 at 10:20 am
Gunjan Gandhi
One request to understand it better - what is the ‘kafiya’ in ‘matla’. And congrats on bringign new fresh thoughts in so good frequency…
Regards
Gunjan
March 7, 2007 at 10:23 am
ketul patel
very nice, greatest word combination between past time and current time
March 7, 2007 at 10:43 am
વિવેક
પ્રિય ગુંજનભાઈ,
ગઝલના બંધારણ વિશેની પ્રાથમિક માહિતી આપ આ લિન્ક પર મેળવી શક્શો:
http://www.forsv.com/vaat-chit/viewtopic.php?t=6
March 7, 2007 at 11:28 am
chirag desai
Dear Vivek
March 7, 2007 at 1:16 pm
mukesh
મકાનો છે ઊંચા, નીચા આદમીઓ,
પડે છે હવે પહેલા જેવો ક્યાં તડકો?
Realy nice….
March 7, 2007 at 1:19 pm
sanjay pandya
priya doctor !
makano chhe OOncha … ane pito moti … banne sher uttam chhe . te vaddhi lidho sher pun saras chhe kintu kavikarma magi le chhe …upado game tyan , ne fave tyan khadko …jevu kaik yogya meter ma raheshe .
nava vicharo ane satatyata mate abhinandan ! - sanjay pandya
March 7, 2007 at 6:27 pm
jayesh kothadia
મકાનો છે ઊંચા, નીચા આદમીઓ,
પડે છે હવે પહેલા જેવો ક્યાં તડકો?
no worlds to describe this sentance,
really nice thinking….
March 7, 2007 at 11:36 pm
sanjoo!
i have only one word to say and that is fantastic
March 8, 2007 at 6:34 pm
Vihang Vyas
vaah ! saras gazal chhe. ” sabadko” khub bhavyo, hajiy mari jibh par teni mithash chhe.
March 8, 2007 at 8:49 pm
Gunjan gandhi
Sorry if i did not put it correctly..I am aware of what exactly ‘kafiya’ is..my question was..where is it in this particular gazal..or is it a ‘aazad kafiya’ gazal..
Regards,
Gunjan
March 9, 2007 at 4:28 am
DILIPKUMAR K.BHATT
shoon shabde madya chhe tadaka ane dhakane. Aam karine tame’danko vagadi didho.Abhinandan.
March 9, 2007 at 10:48 am
વિવેક
પ્રિય ગુંજનભાઈ,
“આઝાદ નઝમ” હોય છે, પણ આઝાદ ગઝલ હોતી નથી. આ પ્રકારની ગઝલને “હમરદીફ-હમકાફીયા ગઝલ” કહેવામાં આવે છે. અહીં તડકો, સબડકો, ખડકો, તડ કો’, અડકો, સડકો, દડકો, ભડકો વગેરે કાફિયા છે જ્યારે કાફિયાનો અંતિમ અક્ષર ‘કો’ અહીં રદીફ તરીકે વર્તે છે.
March 9, 2007 at 7:49 pm
pravina kadakia
હવે ક્યાં છે પહેલા જેવો તડકો
કારણ વિચાર બદલાયા ને હંમેશ
શોધતો રહ્યો ક્યાં પડે ‘તડાકો’
અર્થાત ફાયદો.
March 10, 2007 at 3:35 pm
Gunjan gandhi
સમજ્યો…ખૂબ આભાર…
April 26, 2007 at 8:58 pm
Shailesh
તેં વાઢી લીધો મૂળથી, પાક એ છું,
ઉપાડો ગમે ત્યાંથી, જ્યાં ફાવે ખડકો.
very very nice